از داستان منشأ سیاره ما
و تولد منظومه شمسی
یکی از جالب ترین افشاگری های علوم مدرن
به دست می آید
منظومه شمسی ساکت و پایداری که امروزه می بینیم
زمانی میدان جنگ بود
سیارات تازه متولد شده در فضا
منفجر شدند و برای مدارهایی پایدار و مدور
که درون گودالی از گاز و گرد و غبار قرار داشت، رقابت کردند
جایزه ی کسانی که تعادلشان را پیدا کنند
بقا است
برای بقیه نیز، نابودی حتمی
نگاهی جدید به هرج و مرج پیدایش
و احتمالات ترسناک در آینده ای دور
تیم ترجمه سایت علمی بیگ‌بنگ bigbangpage.com
ترجمه: سپیده سپهری
مریخ
مریخ‌نورد کنجکاوی در جستجوی سرنخ هایی
درباره منشاء سیاره سرخ است
این امر وجود ایزوتوپ های اکسیژن و نیتروژن پنهان شده در
صخره ها و خاک را تأیید می کند
ما از ایزوتوپ ها برای
پیدا کردن تاریخ سیارات استفاده می کنیم
زیرا تا حدودی در برابر بسیاری از تغییرات مصون هستند
همانند تغییرات شیمیایی که هنگام
ایجاد مواردی مانند برخورد و چیزهای دیگر به وجود می آیند
فراوانی نسبی این ایزوتوپ ها
مانند اثر انگشت است
کنجکاوی، ترکیب منحصر به فرد
اثر انگشت های ایزوتوپ را تأیید می کند
ایزوتوپ ها نشان می دهد که مریخ
در جاهای دیگر منظومه شمسی شکل گرفته و به محله ما منتقل شده است
منظومه شمسی ما مملو از
چیزهای عجیب و غریبی است که به تولد
و تکاملی ناقص اشاره می کند
همه سیارات ما به دور خورشید
و در همان جهتی حرکت می کنند که خورشید در حال چرخش است
این همان جهتی است که ابرهای
درون سحابی اصلی ما شروع به چرخش می کنند
شش سیاره در یک جهت به دور خود می چرخند
برای آنها، خورشید در شرق طلوع می کند
و در غرب غروب می کند
با این وجود دو سیاره در جهت مخالف می چرخند
برای زهره و اورانوس، خورشید در غرب طلوع
و در شرق غروب می کند
اورانوس نه تنها یک چرخش مخالف گرد دارد
بلکه مانند یک توپ بولینگ به دور خود می چرخد
در نپتون، ماه یخی ای به نام تریتون به سمت دیگر می چرخد
برخلاف جهت چرخش نپتون
آیا چرخش برعکس این سیارات به این دلیل بوده
که در گدشته بر اثر انفجار تکان خورده اند؟
ما در معماری منظومه شمسی شواهد زیادی را می بینیم
نه فقط برخوردها، بلکه چیزهایی مانند کره ماه
و این واقعیت که زهره و اورانوس در جهت برعکس می چرخند
و امثالهم، همه این موارد
را به انفجار ها نسبت می دهند
همچنین در کمربند سیارکی و کمربند کویپر
-- یا همان کمربند سیارکی بیرونی --
نیز می بینیم که مدارشان
به نظر می رسد که مختل شده است
نزدیک تر به خانه، زمین خودمان
دارای کجی ۲۳ و نیم درجه ی غیرقابل توضیحی است
محور چرخش آن
از قطب مغناطیسی آن رد می شود
و کره ماه برای سیاره ای به اندازه ما نسبتاً بزرگ است
یک تئوری جدید ممکن است بتواند
بسیاری از این چیزهای عجیب را توضیح دهد
فرضیه ای که اصطلاحاً فرضیه چرخش بزرگ خوانده می شود
چهار و نیم الی پنج میلیارد سال پیش
یک سیاره گازی بزرگ در درون یک قرص اولیه
گاز و غبار ایجاد شد
مشتری در جایی که هم اکنون قرار دارد، شکل نگرفت
بلکه در جایی دیگر پدید آمد و به سمت خورشید حرکت کرد
همانطور که به سمت خورشید مارپیچ حرکت کرد
سیارک ها و سیارات را گرد هم جمع کرد
تمایل طبیعی مشتری این است که به آرامی
در این قسمت از زمین های آواره حرکت کند
منظومه شمسی داخلی نیز با
گاز و گرد و غبار پر شده است
تولد سیستم سیاره ای ما به خوبی در جریان است
جهان های بی شماری در این منطقه
از جمله زمین متولد می شوند
آسمان های نخستین با هرج و مرج اداره می شدند
نزدیک شدن مشتری این سیارات را بی ثبات می کرد
مدار آنها در بیضی های عظیم در حال فروپاشی است
برخی از آنان به بیرون پرتاب میشوند
بقیه آنها در خورشید فرو می روند
تعداد آنها ناشناخته است
انها دنیای ارواحی از عصر گذشته هستند
مشتری فقط باعث می شود که بعضی چیزها
از منظومه شمسی بیرون بروند و هر آنچه
در سیستم خورشیدی بیرونی باقی مانده است
به سمت منظومه شمسی درونی حرکت می کند
ساعات اولیه سیستم ما زمان شلوغی بود
و همه چیز با هم برخورد می کرد
و در نهایت متوقف شد
حمله مشتری به منظومه شمسی درونی
به طرز مرموزی متوقف شده است
سیاره چرخش می کند
به اصطلاح، یک چرخش بزرگ
ابرگاز دومی که پشت مشتری در حال چرخش است
زحل
هرچه مشتری به سمت داخل مهاجرت می کرد
کیوان به دنبال آن می رفت و در حال رشد بود
و با بزرگ شدن اندازه زحل
به حدی رسید که تأثیر گرانشی بر مشتری گذاشته
و از تعامل گرانشی بین دیسک گازی
و مشتری بیشتر شده است
آنها جهت را معکوس کردند
به این معنا که میتوانید فکر کنید کیوان و مشتری
یکدیگر را تغذیه می کنند و به بیرون حرکت می کنند
جاذبه هر سیاره در حال عبور را یدک میکشد
و انرژی مداری را از یک جهان به جهان دیگر منتقل می کند
تمام کاری که باید انجام دهید این است که در زمان مناسب
یک نیروی بسیار ظریف، کم و دوره ای داشته باشید
آنوقت می توانید تغییرات حیرت انگیزی
در حرکت جسم مورد نظر خود داشته باشید
پس از انتقال انرژی کافی
سیارات مدارهای خود را با هم منطبق می کنند
به نظر میرسد که در یک تشدید هستند
برای سیارات، از طریق فشار متقابل
و کشش گرانش بافت فضا
تشدید حاصل و حفظ می شود
آنها یک عامل اصلی در ادامه تکامل
منظومه شمسی ما هستند
این اثر را می توان در آزمایشگاه تکثیر کرد
ما در اینجا ۱۰ مترونوم داریم
که بر روی یک سکوی نوسان تنظیم شده اند
آنها وزن کمی بر روی آونگ ها دارند
اما در یک فرکانس تنظیم شده اند.
و من سعی خواهم کرد که آنها را به بهترین شکل ممکن
شروع کنم و به طور تصادفی کاملاً از مرحله خارج کنم
بنابراین نوسانات آنها با تغییر دادن
این ورق پلاستیکی به دیگر مترونومهایی
که خارج از فاز هستند
تبدیل به انتقال انرژی می شود
اجتناب ناپذیر است که یک گروه اکثریت وجود داشته باشد
که کم و بیش با هم تکان بخورند
و در نهایت پیروز شوند
این کار را به تصادفی ترین حالتی که بتوانم انجام میدهم
در این گوشه من چهار مورد را ببینم
که تقریباً با هم سینک هستند
بله، حالا به نظر می آید پنج تا است
شش
اکنون شما یکی را دارید که تقریباً کاملاً خارج از فاز است
هر بار که اکثریت به شدت بهم برخورد می کنند
کمی ضربه می خورد
کمی فشار به سکو وارد میکند و آن فشار به
به مترونومی که همگام نیست است منتقل می شود
شما در واقع می توانید این پلت فرم را مشاهده کنید
که در هماهنگی با اکثر این مترونوم ها
به جلو و عقب لرزش دارد
روی این یکی کار کنیم
ما هم اکنون تقریبا نزدیک به تشدید هستیم
با دستیابی مترونوم ها به تشدید
توجه به لرزش این سکو مهم است
اکنون، لازم نیست نیرویی باشد
که توسط سکوی پلاستیکی منتقل می شود
این می تواند نیرو در یک مسافت زیاد باشد
به عنوان مثال نیروی گرانش
فقط فشارهای كوچك و به ظاهر ناچیز
كه در طی چرخه های متعدد ایجاد می شوند
می توانند انتقال انرژی چشمگیری داشته باشند
این کاری است که سیارات انجام می دهند
این دو غول گازی
مانند مترونومها، یک تشدید را تشکیل می دهند
ما دقیقاً نمی دانیم که چقدر طول کشید
اما ما در شکل گیری منظومه شمسی
چندین علامت موثق داریم
و این بدان معناست که چرخش بزرگ
شاید بین صدها هزار
تا یک میلیون سال
باید اتفاق می افتاد
این دو سیاره
تا رسیدن به موقعیتهای فعلی خود عقب نشینی می کنند
توالی سیارات همانطور که امروز آنها را می بینیم
بر مدار مشتری و زحل استوار است
سیارات سرانجام به توالی دست یافتنی ای می رسند
كه بسیاری از دانش آموزان آنرا از طریق یادیار فرا می گیرند
مانند "مادر بسیار فرهیخته من، فقط ۹ پیتزا به ما داد."
Was there a time when the mnemonic was scrambled?
به نظر می رسد پاسخ مثبت است
نیازی به گفتن نیست که
در بسیاری از حروف اضافی نیز هست
سرانجام خطر مشتری
از منظومه شمسی داخلی پایان یافت
اگر زحل در زمان مناسب و اندازه کافی
شکل نمیگرفت
مشتری همچنان به مهاجرت
بیرون انداختن اشیاء، به داخل آوردن
اشیاء به دردنخور در منظومه شمسی درونی
و رسیدن به نزدیکی خورشید و ماندن در آنجا ادامه می داد.
بله، زمین ممکن بود از بین برود
یا زمین می توانست برخورد وحشتناکی
با مشتری داشته باشد و مدار آن
تا ناکجا آباد تغییر چشمگیری داشته باشد
شواهد قابل توجهی وجود دارد
که زمین بازدید کننده ای وحشتناک داشته است.
نه مشتری، بلکه دنیایی دیگر:
تیا
تیا اساساً یکی دیگر از سیاره های اولیه بود
هنگامی که اشیائی در اطراف در حال چرخش بودند
و تیا نیاز به زمانی برای رشد داشت، درست مثل زمین
آنها احتمالاً تاریخهای نسبتاً مشابهی داشتند
و به یک دلیل یا دلیلی
مدار تیا چنان آشفته شد
که با زمین برخورد کرد
تیا سیاره ای بود
که تقریباً به اندازه مریخ بود
و از طریق این برخورد
ذرات زیادی بیرون کشیده شدند
احتمالاً کاملاً نابود شده است
ما واقعاً نمی دانیم که چقدر از تیا حفظ شده است
زمین از محور خود خارج شده است
سطح آن مایع است
تکه های زمین به فضا پرتاب می شوند
به عنوان یک سیاره، زندگی تیا به پایان میرسد
بقایای آن توسط زمین جذب می شود
و با میدان مخروبه مخلوط می شود
بدنه جدید سیاره ای شکل گرفته است:
کره ماه
شواهد بیشتر در نمونه های سنگی
از فرودهای آپولو بر ماه یافت می شود.
این یک نمونه از ماه است، اگر می توانید آن را ببینید.
این توسط مأموریت آپولو ۱۵ جمع آوری شده است
صخره های ماه دارای ایزوتوپهای مشابه
با آنهایی هستند که روی کره زمین یافت می شوند
وقتی ماه به وجود آمد، ابتدا با اقیانوس ماگما پوشانده شد
مردم تصور می کنند که اقیانوس ماگما قمری
مانند این محفظه ماگمایی در سطح
یک سیاره کامل است که من توصیف می کنم
من آن را مانند اقیانوس آرام می بینم
اما این باید کاملاً نارنجی باشد
و احتمالاً در اطراف شناور و در حال حرکت باشد
شرایط در ماگمای قمری
همانقدر جهنمی است که می توان تصور کرد
اما یک گنج میکروسکوپی در ماگما شکل می گیرد
زیرکون های بلوری
اینها سنگهای قیمتی ای هستند که در جواهرات مورد استفاده قرار می گیرند
اما زیركونهای موجود در سنگهای ماه آپولو
دارای گنجینه ای متفاوت هستند
بنابراین این زیرکونها بسیار مهم هستند
زیرا می دانیم که آنها در این
اقیانوس ماگما قمری متبلور شده اند
می دانیم که آنها در اقیانوس ماگما قمری
متبلور می شوند
پس آنها یکی از این قطعه های قدیمی ماه هستند
که ما به دنبال آن هستیم
و میتوانیم از آن استفاده کنیم تا منشاء ماه را به دست بیاوریم
زیرکن ها نه تنها سن ماه را نشان می دهند
بلکه تاریخ دقیق برخورد را نیز تعیین می کنند
سن ماه ۴.۵۱ میلیارد سال قدمت دارد
۴.۵۱ میلیارد سال پیش
تیا بخشی از زمین می شود و ماه را تشکیل می دهد
اما داستان تمام نشده است
کاوشگرهای فضایی کشف کرده اند
که هر سال، ماه ۳.۸ سانتی متر از زمین فاصله می گیرد
روزی ماه آزاد خواهد شد
وقتی آن روز فرا برسد، دیگر هیچ جزر و مدی وجود نخواهد داشت
دیگر شبهای عاشقانه مهتابی وجود نخواهد داشت
آیا مدارهای سیاره ای ذاتاً ناپایدار هستند؟
آیا آشفتگی مهاجرت سیاره ای قابل برگشت میباشد؟
رصدخانه هاوت-پروانس، فرانسه
در اینجا، کشف یک ستاره دورافتاده
یکی از بزرگترین افشاگری ها راجع به
منظومه شمسی را به ما میدهد
داستان از زمانی شروع می شود که ستاره شناسان سوئیسی
دیدیت کوئولوز و میشل مایر، در صورت فلکی اسب بالدار
چیزی غیرمعمول و مشابه ستاره
در حدود ۵۰ سال نوری دورتر را مشاهده می کنند
همه چیز در مورد این ستاره عادی است
رشته اصلی کوتوله های زرد میان دوره ای
درست مثل خورشید ما، اما با یک تفاوت عجیب
ستاره در کنار ۵۱ پگاسوس در حال چرخش است
این چیزی عجیب و غریب بود که اخترشناسان مثل آنرا قبلاً هرگز ندیده بودند
آنها دستگاه های خود را بررسی می کنند
همه چیز درست کار میکند، از جمله طیف سنج جدیدشان
وسیله ای که نور ستاره پگاسوس را
به رنگ های رنگین کمان تقسیم می کند
در داخل رنگ های پنهان شده، الگوهای خطی وجود دارد
اخترشناسان با ردیابی روزانه حرکت این خطوط
یک کشف شگفت آورمیکنند:
پگاسوس ۵۱ دارای یک سیاره است
هیچ کس تا به حال دنیایی مانند این را ندیده است
جرم آن نصف مشتری است
اما بسیار نزدیک به ستاره اش است
تقریبا نه برابر نزدیکتر از عطارد به خورشید
سیاره در ۵۱ پگاسوس باید درون تاج ستاره ای باشد
که در دمای بیش از یک میلیون درجه فارنهایت میجوشد
به زودی سیاره دیگری در اطراف ستاره دیگری یافت می شود
و بعد یکی دیگر
و سپس دیگری
اخترشناسان اکنون بیش از ۳۷۰۰ سیاره فراتر از
منظومه شمسی ما را تأیید کرده اند، تقریباً همه آنها
سیارات کلاس مشتری هستند که در حال تغذیه ی ستاره میزبان خود هستند
آنها یک نوع جدید و ناشناخته به نام
مشتری داغ هستند
آنها بسیار زیاد هستند. مشتریهای داغ نظریه های
مربوط به سیستمهای سیاره ای را به چالش می کشند
تشکیل سیاره ای نزدیک به ستاره بسیار دشوار است
زیرا جرم کافی برای ساخت یک سیاره غول پیکر
بسیار نزدیک ستاره وجود ندارد
و همچنین کمبود گرانش برای ساختن
سیاره ای بسیار نزدیک به ستاره
نجوم با یک مکاشفه جدید متزلزل می شود
سیارات در جایی که متولد می شوند قرار نمی گیرند
وقتی به اندازه کافی بزرگ شدند، مهاجرت می کنند
این فرایندی است به نام مهاجرت سیاره ای
با این حال، منظومه شمسی ما مشتری های داغ ندارد
اخترشناسان متوجه شده اند که مشتری در منظومه شمسی ما نیز
زمانی در حال حرکت بود
اما مهاجرت آن توسط تشدید با زحل متوقف شد
۵۱ پگاسوس نشان می دهد که وقتی مهاجرت سیاره
مسدود نشود، کجا فرود می آید
قویترین مدرک برای فرضیه چرخش بزرگ
نه از منظومه شمسی ما بلکه
از دنیاهای خارج که در اطراف ستاره های دیگر وجود دارند، می آیند
مهاجرت سیاره ای یک مفهوم جهانی است
ما شواهد آن را، در سیارات خارج از منظومه
و سایر منظومه های خورشیدی دیگر مشاهده می کنیم
هیچ دلیلی وجود ندارد که
مهاجرت سیاره ای در منظومه شمسی ما عمل نکند
کاوشگر افق جدید، شواهدی برای
حرکت سیارات در منظومه شمسی ما پیدا می کند
تیم علمی ضمن کشف دهانه های آتشفشانی باستانی
در پلوتون و سطح قمرهای آن
فهمیده اند که بسیاری از دهانه ها در یک رده سنی قرار دارند
این نشان می دهد که آنها توسط یک رویداد واحد شکل گرفته اند
حتی در اینجا، پلوتون کوچک
توسط یک سیاره سرگردان درهم شکست
فاجعه پلوتون ممکن است مربوط به
سایر مهاجرت های سیاره ای در منظومه شمسی بیرونی باشد
مشاهده شد که مدار دقیق سیارات غول پیکر
به ویژه سیارات غول پیکر بیرونی
سیاره یخی، اورانوس و نپتون
با مهاجرت آنها به خارج، قابل توضیح است
حدود ۳.۸ میلیارد سال پیش، جایی که اورانوس و نپتون
در رفت و آمد هستند، نقطه ای در زمان وجود دارد
و این به دلیل فعل و انفعالات تشدید حرکتی ای است
که قبلاً درباره آنها صحبت کردیم
این تشدید حرکتی
مشتری و زحل و غیره باعث می شود
همه چیز در منظومه شمسی تغییر کند
اورانوس و نپتون به طور ناگهانی
در ۳.۸ میلیارد سال پیش، به معنای واقعی کلمه مکان هایی را
جابجا می کنند و همه بقایای منظومه شمسی بیرونی
به سمت منظومه شمسی درونی پرت میشوند
اختلال در منظومه شمسی بیرونی
موج جدیدی را به وجود می آورد
اخترشناسان این واقعه را آخرین بمباران سنگین می نامند
بخش اعظم دهانه ی آتشفشانی ای که امروز
روی ماه می بینیم مربوط به این دوره است
ممکن است که نپتون با مبادله مدار با اورانوس
قمر خود را به دست آورده باشد
امروزه به نظر می رسد حماسه مهاجرت سیاره ای به پایان رسیده است
منظومه شمسی پایدار به نظر می رسد
اما آینده چه چیزی با خود به همراه دارد؟
شبیه سازی های رایانه ای نشان می دهد
چه چیزی ممکن است طی بیش از چهار میلیارد سال آینده
بزرگترین تهدید برای منظومه شمسی باشد
این خطر از رابطه بسیار ویژه بین
مشتری و عطارد ناشی می شود
مدار عطارد به لطف سقلمه های گرانشی ثابت
اما کم مشتری به آرامی
درهم می ریزد
تشدید جدید مانند آنچه قبلا بین زحل و مشتری روی داد
و باعث نجات منظومه شمسی درونی شد
در حال شکل گیری بین مشتری و عطارد است
در سال ۲۰۰۱ مدل هایی رایانه ای
برای منظومه شمسی ۲۵۰۰ بار اجرا شد
آنها موقعیت ها و مدارهای تمام
سیارات منظومه شمسی را در یک کامپیوتر بهم وصل کردند
آنها فقط می گذارند تا ببینند آیا طی
میلیون ها سال، صدها میلیون سال، میلیارد ها سال
این مدارها
پایدار هستند یا خیر
مکان یک سیاره مانند عطارد را یک میلی مترتغییر دهید
تا ببینید که این تغییر پیش بینی های
کاملاً متفاوتی راجع به جایی که
همه چیز در میلیون ها سال آینده خواهد بود
ارائه می دهد
برای اینکه ببینیم چه چیزهایی با سرعت و به راحتی تغییر می کنند
فقط باید به مترونوم های خود برگردیم
تنها کاری که باید انجام دهم اینست که
این پلتفورم را متوقف سازیم تا نتواند آزادانه حرکت کند
اکنون راهی برای مترونومها وجود ندارد
که بر یکدیگر تاثیر بگذارند
آنها مترونوم های خوبی هستند اما کامل نیستند
آنها نمی توانند دقیقاً در همان فرکانس و
در همان مرحله قرار بگیرند و فقط به هم می ریزند
زیرا هیچ راهی برای نیرو وارد کردن بر یک دیگر
برای تشدید ندارند
همین مورد در سیارات نیز صدق می کند
هر تغییر کوچکی می تواند هماهنگی آنها را مختل کند
حالا که این پلتفورم میتواند مجدداً نوسان داشته باشد
درست مثل اولین بار که دیدیم
انرژی را انتقال داده و همگام سازی کند
دانشمندان می خواهند عاقبت سیاره ی
بی ثبات عطارد را بفهمند
در یک مورد، عطارد منظومه شمسی را ترک می کند
از بین رفتن نیروی گرانشی آن
تعادل هر دو سیاره ی زهره و زمین را مختل می کند
زمین و زهره مدارهایشان را مبادله میکنند
جو فوق العاده گرم زهره سرد می شود
باران های گسترده بر روی سراسر زهره شروع به باریدن میکند
اقیانوس ها بوجود می آیند
زمینش سرد می شود
و هوا رقیق می شود
حتی بقایای یک بازدید کننده باستانی شروع به خنک شدن می کند
زهره مانند زمین می شود
اما برعکس آن بر روی زمین اتفاق می افتد
با نزدیک شدن زمین به مدار زهره، درجه حرارت افزایش می یابد
هوا غیرقابل تنفس می شود
یخچالهای طبیعی ذوب می شوند
اقیانوسها جوشان میشوند
خورشید در آسمان بزرگتر می شود
و فقط با یک ابر بسیار ضخیم پوشیده میشود
رنجی بسیار بزرگ
اما کوتاه خواهد بود
کل صحنه ی نمایش چهار میلیارد ساله حیات
در طی چند روز پخته می شود
تخریب کامل و مطلق
و از بین رفتن تمام حیات بر روی زمین
من فقط در مورد زندگی
و تمدن صحبت نمی کنم
عقیم سازی سیاره چیزی است که
می خواهم درباره آن صحبت کنم
بی حاصل، غیرقابل سکونت و آرام
احتمال دیگری به همان اندازه تاریک و آخرالزمانی وجود دارد
عطارد فراری، با گرانش زهره منحرف شده
و به سمت زمین با سرعت حرکت میکند
این ممکن است یک واقعه ی ترسناک
از بدو کار منظومه شمسی ما باشد
تعادل سنین به پایان رسیده است
اگر این سناریو صحیح باشد، عطارد به زمین برخورد میکند
درست همانند تیا در چهار میلیارد سال پیش
سؤال این است که آیا امروز ممکن است این اتفاق بیفتد؟
یا این یک سرنوشت بسیار دور در آینده است
زمانی که خود بشریت هیچ چیز جز یک خاطره دوردست نیست؟
مشکل این است که حتی با یک کامپیوتر
که تمام قوانین حرکت
نه فقط نیروی جاذبه بلکه سایر نیروهای موجود
در جهان را کاملاً درک می کند، نمی توان
اطلاعات اولیه کافی را در مورد مکانها
توده ها، اندازه ها و سرعت همه اشیاء
موجود در منظومه شمسی به دست آورد.
ممکن است شانس بیاوریم و هرگز چنین فاجعه ای را نبینیم
با این حال، در میان میلیاردها ستاره در کهکشان مان
چند جهان در حال حرکت هستند؟
چند نفر دیگر این سرنوشت را به اشتراک می گذارند؟