امشب
قبل از اينکه زمان شروع شود
جهان، سياهچاله ها
خدا و قوانين علم
پرفسور استيون هاوکينگ
دکتر کارل سيگن
و آرتور سي. کلارک
در مورد اسراري که بشر از زماني که شروع به کاوش ستاره ها کرد با آن رو به رو بوده است بحث خواهند کرد
خدا، جهان و همه چيز ديگر
معلوليت هاي فرساينده باعث شده استيون هاوکينگ نتواند ديگر صحبت کند
ولي او از پس اين مشکلات برآمده تا به يک رياضيدان و معلم خارق العاده تبديل شود
با استفاده از يک کامپيوتر ترکيب کننده ي صدا
او به جهانيان گفت جهان چطور آغاز شد
و حالا او به دنبال نظريه اي نهايي است تا ببيند جهان چطور کار مي کند
آرتور سي. کلارک ماهواره ي ارتباطي را خيلي قبل تر از آن که تکنولوژي اش وجود داشته باشد تا بتواند يک عدد از آنها را به فضا بفرستد اختراع کرد
آن نگرش به سمت آينده، پدر دهکده ي جهاني
رمان ها و داستان هاي او که شامل 2001: اديسه ي فضايي مي شود
به نسل هاي فضانورد زيادي الهام بخشيده
کارل سيگن اولين پيغام بشر را به ستاره ها بر روي فضاپيماهاي ناسا فرستاد
او مطمئن است که در پهنه ي کيهان تنها نيستيم
دکتر سيگن از دانشگاه کرنل در ايالت نيويورک به ما ملحق شده است
بنابراين چک مي کنم که آيا او مي تواند صداي ما را از يکي از ماهواره هاي آرتور بشنود يا نه
بله. تکنولوژي ماهواره هاي مخابراتي بسيار خوب کار مي کنند. ممنون
آرتور صداي ما را خوب داري؟
خوبه
و پرفسور هاوکينگ آيا با کارل سيگن در ارتباط هستي؟
بله
پرفسور هاوکينگ به تازگي کتابي منتشر کرده است
راجع به علم نظري دشوار که حتي پرفروش تر از
مايکل جکسون در ليست پر فروش ها بوده است
اسم کتاب تاريخچه ي کوتاهي از زمان است
و مي خواهيم درباره ي مفاهيمي که در کتاب آمده است صحبت کنيم
حالا استيون هاوکينگ درگير جستجويي براي جواب نهايي است
يک نظريه ي بسيار عالي و ترکيبي که همه چيز را توضيح مي دهد
استيون، اين يک ليست بلند بالا است. چطور مي خواهي به همچين چيزي برسي؟
بگذاريد توضيح بدم که وقتي پرفسور هاوکينگ مي خواهد صحبت کند چه اتفاقي مي افتد
او چند سال قبل صدايش را از دست داده و حالا بايد از يک ترکيب کننده ي صدا استفاده کند
و يک جعبه ي فشار را در دستش کنترل مي کند
و روي نمايشگر صندليش يک فرهنگ لغت دارد
که در آن مي گردد و مي تواند کلمه اي را که مي خواهد انتخاب کند
و اين کلمات درون يک جمله قرار مي گيرند
و وقتي جملات آماده بودند، او ميتواند آن را به ترکيب کننده ي صدا بفرستد
خب پس پرفسور هاوکينگ هر موقع آماده بوديد دوست داريم ازتون بشنويم
در 300 سال گذشته قوانيني را کشف کرديم که جهان را
جمعا در شديدترين وضعيت ها پوشش داده است
من فکر مي کنم احتمال خوبي وجود دارد که ما بتوانيم سري کامل قوانين را
تا آخر اين قرن پيدا کنيم البته اگر خودمان را نترکانيم
اگر يگ نظريه ي ترکيبي کامل پيدا کنيم نه تنها پيروزي بزرگي براي دانشمندان به حساب مي آيد
بلکه براي مردم عادي هم همينطور است
در آينده، نظريه ي ترکيبي ساده خواهد شد و در مدارس، حداقل به طور کلي آموزش داده خواهد شد
سپس همه از اينکه جهان چطور کار مي کند ايده اي خواهند داشت
خب اين ديد شگرفي است
حالا کارل سيگن، تو براي کتاب يک مقدمه نوشتي
و يکي از شگفت انگيز ترين چيزهايي که تو گفتي اين است که
آيا فقط کودکان اين روزها، چون چيزهاي زيادي نمي دانند
سوال هاي بزرگي مي پرسند
چيزي که من دلم مي خواست بفهمم اين تصور بود که دستگاه آموزشي
به نظر من مي آيد که رفتاري دلسرد کننده در زمينه ي پرسيدن
سوالات بنيادي دارند
اگر يک کودک 5-6 ساله بپرسد چرا ماه گرد است يا چرا علف ها سبز هستند
جواب معمول يا حداقل در تجربيات من، بزرگتر ها دلسرد کردن کودکان است
مي گويند: توقع داشتي ماه چه شکلي باشه؟ مربع؟
توقع داشتي علف چه رنگي باشه؟ آبي؟
به جاي اينکه بگوييم: اينها سوالات جالبي هستند. بيا جواب هايشان را بفهميم
يا اينکه: جواب اينها را کسي نمي داند
و وقتي تو بزرگ شدي قادر خواهي بود جواب اينها را کشف کني
براي گونه ي انساني خيلي مفيد خواهد بود
اگر دلسردي هاي کمتر و دانشمندان بيشتري وجود داشت
آرتور کلارک؟
علم من را شگفت زده مي کند چون تخيلات را به پرواز در مي آورد
و انسان ها را تشويق مي کند دانشمند
و فضانورد شوند
شايد مثل پيرمردي که پيش من آمد و گفت
کتاب تو من رو به يک بچه ي کوچيک تبديل کرد
عاليه. حالا من براي مکالمه ي کوچکمان يک ساختار معقولانه ي محدود طراحي کردم
و دوست دارم اگر اجازه بديد با پرفسور هاوکينگ شروع کنيم
جهان چطور شروع شد؟ با يک انفجار بزرگ؟
ما مشاهده مي کنيم که کهکشان هاي دوردست دارند از ما دور مي شوند
اين يعني که آنها بايد در گذشته خود را پرتاب کرده باشند
در حقيقت، چيزي که نشان مي دهد تمامي کهکشان ها در حدود 15 ميليارد سال پيش
بايد روي هم بوده باشند
اين واقعا انفجار بزرگ بود، نه چيزهاي ضعيفي که
در بورس سهام در چند سال پيش اتفاق افتاد
اين آغاز جهان و زمان بود
هر چيزي که قبل از انفجار بزرگ اتفاق افتاده است نمي تواند تاثيري
بر روي چيزهايي که بعد از آن اتفاق افتاده است داشته باشد
بنابراين مي توان از اتفاقاتي که قبل از انفجار بزرگ افتاده است چشم پوشي کنيم
و بگوييم که زمان در انفجار بزرگ شروع شده است
ما اعتقاد داريم که بعد از انفجار بزرگ، جهان با روش بسيار سرعتي تورمي منبسط شده است
دوباره اين تورم جهاني، تورم اقتصادي مدرن را کنار مي زند
يک توسعه ي ميليارد ميليارد درصدي در کسر کوچکي از ثانيه
البته، اين قبل از دولت حال حاضر بود
در طي دوره ي تورم، جهان عميقا تحت تاثير انرژي گرانشي اش شکل گرفت
تا براي ايجاد ماده ي بيشتر سرمايه گذاري کند
نتايج براي اقتصاد ريگان( رييس جمهور آمريکا) يک پيروزي بود
يک نيروي قوي در جهان در حال انبساط که با اجسام مادي پر شده است
بدهي انرژي گرانشي تا پايان جهان مي تواند تصفيه نشود
دوست دارم همين موضوع ابتدايي آغاز زمان را ادامه بدم: نظريه ي انفجار بزرگ
و حالا پيش کارل سيگن ميريم. مي توني به من کمک کني
که با عبارات عامي بگي که چه چيزهايي در اين انفجار بزرگ دخيل بودند؟
خب...خب... ما در سياره اي هستيم که حدود 5 ميليارد سال عمر دارد
خورشيد آن هم سن بيشتري ندارد
اين قسمتي از کهکشاني است که احتمالا 10-12 ميليارد سال قدمت دارد
که احتمالا يکي از صدها ميلياردها کهکشان ديگر است
و هيچ کدام از اين سياره ها، خورشيدها و کهکشان ها در زمان انفجار بزرگ اين اطراف نبودند
در زمان انفجار بزرگ، انرژي و ذرات بنيادي وجود داشت
که به آهستگي به جهاني که ما امروزه مي شناسيم توسعه پيدا کرده است
ما محصول ترتيب فرگشتي بزرگي هستيم، فرگشت کيهان
درباره ي اين مسئله از يکي از بزرگترين دستاوردهاي دکتر هاوکينگ گهگاه مطلع هستيم
و ما را بهتر راجع به دانش اين ترتيب فرگشتي آگاه مي کند
چيزي که من در سر دارم، تصويري است که کارل سيگن من را به سمت
کل جهان در بسته هاي شگفت انگيز کوچکي فرستاد. مثل قرار دادن کل جهان در يک قوطي کبريت
بسيار پر تراکم و بسيار کوچک. در حقيقت گاهي اوقات تا اندازه ي يک نقطه ي کوچک ناپديد مي شود
آيا اين اولين نقطه ي قابل تصوري است که ذهن ما، ما را آن دوردست ها مي برد. کارل سيگن؟
خب، ما همانطور که دکتر هاوکينگ گفته است: کهکشان ها در حال انبساط هستند و از يکديگر دارند دور مي شوند
هر چقدر از هم بيشتر فاصله داشته باشند، سريعتر از هم دور مي شوند
اگر شما فيلم کيهان را به عقب برگردانيد، به لحظه اي مي رسيد، احتمالا 10 تا 15 ميليارد سال پيش
که در آن تمامي مواد جهان به يک جا مي رسند، مثلا به گفته ي شما يک نقطه
و کليد، سوال جواب داده نشده و شايد بي جواب اين است
تمام انرژي و ماده از کجا آمده است؟
قبل از آن چه چيزي بوده است؟
و اگر از هيچ ساخته شده است، چه کسي آن را خسته است؟
و چه کسي آفريننده را آفريده است؟
و البته يک پس رفت نا محدود در پشت سر آن
آيا جهان هنوز دارد با سرعت زياد منبسط مي شود؟ منظورم اين است آيا درست فکر مي کنم که فضاي زيادي در فضا وجود دارد؟
براي جهان که به کار خود ادامه دهد و بزرگ تر شود؟
تا جايي که من مي دانم، چيزي سر راه نيست و انبساط ادامه دارد. سوال اين است
آيا ماده ي کافي در جهان وجود دارد؟ ماده اي که هنوز به حساب نياورده ايم؟
اين مسئله باعث مي شود سرعت انبساط کم و سپس متوقف شود و در ادامه ي اين جهان در حال انبساط يک جهان فروپاشنده اتفاق مي افتد
يا اينکه ماده ي کافي در جهان وجود ندارد تا انبساط را متوقف کند و انبساط تا ابد ادامه پيدا خواهد کرد
اين يک سوال مبني بر مشاهده است که هنوز حل نشده است
و تلسکوپ فضايي هابل... چه کسي مي داند؟ شايد اگر خوش شانس باشيم سال ديگر به فضا پرتاب شود
به اين سوال جواب دهد
پرفسور هاوکينگ از نظريه ي برجسته اي راجع به زمين و قرض گرفتن اين انرژي از خودش استفاده مي کند
که با عبارات موثر بانکي بيان مي شود
بزاريد يک مقدار بيشتر توضيح بدهم. در پايان، يک فروپاشي و يک ويرانش بزرگ( مه رمب) وجود خواهد داشت
پس آيا انفجار بزرگ ناچارا ويرانش بزرگ را به همراه دارد؟
نه نه لزوما. بستگي دارد چه مقدار ماده در جهان وجود داشته باشد
که هنوز مسئله اي حل نشده است. بايد بگويم که نظر شايع اين است که
جهان تا ابد به انبساط خود ادامه مي دهد ولي به نظر من تحت هيچ شرايطي نتيجه گيري خيلي مطمئني نيست
حالا بزاريد قسمت شاعرانه ي خودم رو بروز بدم
آرتور کلارک، مي دوني که تي. اس. اليوت ميگه: اينطور دنيا تموم ميشه. نه با يک انفجار بلکه با يک ناله
وقتي به آخر دنيا فکر مي کني
با يک انفجار تموم ميشه يا ناله؟
در ادامه، دوست داريم فکر کنيم با يک انفجار تمام مي شود
البته که هيچ وقت نمي دانيم، اين جاده ي بسيار طولاني اي در راه آينده است
ميلياردها... ده ها ميليارد... احتمالا زمان بسيار دوري در آينده
همانطور که کارل گفت: احتمال دارد جواب اين سوال ها را تا چند سال آينده بدانيم
اگر تلسکوپ هابل با موفقيت در مدار قرار بگيرد و بر روي مرزهاي جهان تمرکز کند
اگر ما در حومه ي کوچکي از کهکشان زندگي مي کنيم
مي توني زماني را تصور کني که ما نياز داشته باشيم از اين حومه برويم و جاي ديگري را اشغال کنيم؟
آن هم به خاطر منحني تدريجي به سوي پايان؟
خب من فکر مي کنم نژاد بشري... اگر دوام بياورد، تا چند سال آينده
ابتدا منظومه ي خورشيدي را به اشغال خود در خواهد آورد و سپس فضاپيماهايي را به سمت ستاره ها خواهد فرستاد
و در نهايت شايد به تمام کهکشان ها
ولي اگر انبساط جهان به اندازه ي کافي سريع باشد، ما هيچ وقت نمي توانيم با آن مسابقه بدهيم
حالا،يکي از جنبه هاي پيشگويانه که در کتاب به وجود آمده است، سوال درباره ي خود زمان است
حالا... همه ي ما فکر مي کنيم... مي دانيم زمان چيست. يک مسير رو به جلو است
ولي به قصد بحث ما، استيون، تو از يک مفهوم رياضياتي که به اون زمان خيالي ميگي استفاده مي کني
که قادر خواهد بود مثل جلو رفتن، عقب هم برود؟
در نظريه هاي ما دو نوع زمان وجود دارد
به يکي از آنها زمان واقعي مي گوييم
اين نوعي از زمان است که با ساعت اندازه گيري مي شود
زماني که احساس مي کنيم مي گذرد، زماني که پيرتر مي شويم
در ادامه زمان خيالي وجود دارد
البته که زمان خيالي يک ايده است که نويسندگان داستان هاي علمي تخيلي مثل آرتور، در داستان هايشان از آن استفاده کرده اند
ولي زمان خيالي يک مفهوم رياضياتي بسيار خوب تعريف شده هم است
که مي تواند به عنوان مسيري از زمان در نظر گرفته شود
که به طور حتم در زاويه ي نود درجه با زمان واقعي و عادي قرار دارد
جهان در زمان واقعي با انفجار بزرگ شروع شد
و اگر جهان در يک ويرانش بزرگ فرو بپاشد، احتمالا به پايان مي رسد
ولي زمان خيالي، هيچ شروع و پاياني ندارد
بلکه، زمان خيالي مثل سطح زمين بر روي خودش بسته شده است
سطح زمين هيچ شروع يا پاياني ندارد
من اين را مي دانم چون در گوشه کنار دنيا بوده ام و سقوط نکرده ام
ذرات مي توانند از طريق زمان خيالي حرکت کنند و به زمان واقعي نزديک به عقب برگردند
ولي باور نمي کنم که مثل فيلم بازگشت به آينده مردم قادر باشند به گذشته سفر کنند
اگر اجازه بديد به شما برگرديم، شما کارل سيگن، چون اين ايده در کتاب پرفسور هاوکينگ
که مدل 4 بعد اضافي جهان وجود دارد. بدون هيچ مرزي... ولي محدود... درست مثل زمين
اين ظرفيت من را براي تصور به حداکثر مي برد
چطور اين مسئله را به زبان عامه توضيح ميدي؟
خب اولين چيزي که ميگم اين است که نبايد حس بدي داشته باشيم.... اگر بلافاصله به صورت ذاتي مشخص نيست
قابليت ما براي درک مسائل به صورت فوري که به آن حس عام مي گويند
از يک سري بازه ي خاص اندازه، سرعت و مدت زماني که براي وجود بشر
مناسب است نتيجه گرفته مي شود
ما چيزهايي را مي دانيم. از يک دهم يک ميليمتر تا چندين کيلومتر
از کسري از ثانيه تا طول يک عمر و الي آخر
بنابراين وقتي با فيزيک کوانتوم سر و کار داريم
ذراتي داريم که به اندازه ي ده به توان منفي سيزده سانتي متر هستند
يا در کيهان شناسي، درباره ي ده ها ميليارد سال نوري يا بيشتر صحبت مي کنيم
خيلي معقول است که بينش ما به اين کار وفق پيدا نکرده است
نکته اي که دوست دارم به آن اشاره کنم اين است که در تمام فرهنگ هاي انساني
يک سري افسانه هاي آفرينش وجود دارد
ولي آنها در قلمروي اسطوره شناسي يا دين يا آداب و رسوم اجدادي هستند
و البته که تمامي آنها منسجم و سازگار هستند
مسئله ي بزرگي که در زمان ما دارد اتفاق مي افتد اين است که ما قادر هستيم
به روشي برسيم که مي تواند پيشرفتي به سمت جهان واقعي بيرون داشته باشد
تا چيزي راجع به خاستگاه خود بدانيم و اين روشي علمي است که براي علم کيهان شناسي به کار مي رود
خب من مي دانم که اين جوابي مستقيم به سوال شما نيست ولي فکر مي کنم مهم تر بود
تا به قضيه ي احساس ناراحتي اشاره کنم چون سريعا قابل درک نيست
بله، در حقيقت من اينها را بسيار آرامش بخش ديدم
چون به نوعي کار ترسناکي براي فهميدن اين نبود
که باعث مي شود من بخواهم با به اين سوال هاي حاشيه اي مثل اين نپردازم
آيا ايده ي پيش بيني برعکس و رو به عقب باعث مي شود طالع بين ها از کار بيکار شوند؟
هيچ چيزي باعث نمي شود طالع بين ها از کار بيکار شوند
خب اين قطعا حالت لمس کردن سبکي اين مسئله ي شگرف است که ما داريم راجع به آن صحبت مي کنيم
بي نهايت، سياهچاله ها و زمان خيالي
و در اين مرحله... بزاريد يک مقدار استراحت کنيم و يک مقدار با رياضيات در پيچيده ترين حالت هاي آن خوش بگذرانيم
من از آرتور سي. کلارک مي خواهم تا کاري سريع با کامپيوترش انجام بدهد
و با تمريناتي خارق العاده با اعداد پيچيده که به آن مجموعه ي مندلبرو مي گويند
اسم آن را به افتخار دانشمندي فرانسوي که براي آي بي ام کار مي کرد گذاشته اند
اين معادله اي رياضياتي است که ما را به سمت بي نهايت سوق مي دهد
در حقيقت، رياضيات جهان را در معرض ديد قرار مي دهد و بسيار زيباست
اين چيزي است که اگر چشماني داشتيم که مي توانست وقتي نظم به آشوب تبديل مي شود ببيند، مي ديديم
اين چيزي است که هر روزه در جهان اتفاق مي افتد
و جهان منظم مي شکند و آشفته تر مي شود
اين قانون دوم ترموديناميک در عمل است. چيزي که استيون هاوکينگ به آن قانون مورفي مي گويد
حالا دکتر کلارک از کامپيوتر شما در سري لانکا استفاده مي کند تا
مجموعه ي مندلبرو را با بزرگ سازي بالايي بررسي کند
بله... اين جسم ظاهرا عحيب مجموعه ي مندلبرو است
که به طرز خارق العاده اي مفهوم ساده اي که پشت معادله اي که تنها دو عبارت دارد است
زد به توان 2 به اضافه ي سي، تمامش همين است، اين يک معادله ي ساده است. زد به توان 2 به اضافه ي سي
شما يک عدد در آن قرار مي دهيد، سپس بارها و بارها ادامه مي دهيد
تا عدد را بارها بچرخانيد و نتايج را روي صفحه رسم کنيد. من نمي خواهم وارد جزئيات شوم
ولي اين اولين نمايش مجموعه است
و کاري که مي کند تقسيم تمام عدد هاي محتمل در دو دسته است
اين يک نقشه يا مرز يا يک حصار است و سريعا يک عدد اضافي را به ديگري مي رساند
و شما مي توانيد به کامپيوتر خود بگوييد تا به هر نقطه اي وارد شود و بگوييد
آن مکان را به يک درجه دقت بالاتري دوباره حساب کند و سپس آن را روي صفحه نشان دهد
پس شما مي توانيد از يک کامپيوتر به عنوان يک ميکروسکوپ استفاده کنيد و مي توانيد اين فرآيند را تا ابد ادامه دهيد
بعضي از اين عکس ها بسيار زيبا هستند، آنها تاثير بزرگي
بر روي هنرمندان طراحي در چند دهه ي آينده خواهند گذاشت
من فهميدم که سياهچاله ها چه شکلي هستند و مي خواهم آن را به شما نشان بدهم
کاري که الان مي خواهم بکنم بزرگنمايي کردن آن است، معادله ي بزرگنمايي
چند برابر شده است و اگر من دکمه ي درست را فشار بدهم، الان بايد اتفاق بيافتد
کامپيوتر اين تصوير را مرور خواهد کرد و فکر مي کنم موافق خواهي بود وقتي بياد بالا
يک سياهچاله ي بسيار پر ابهت است
و بيشتر خواهد بود و من آن را شروع مي کنم
خيلي باشکوهه نه؟
هنوز هيچي نديدي
بايد اين بزرگنمايي را توضيح بدهم، تصوير اصلي را به ياد داشته باشيد که ما از همان ناحيه گرفتيم
اين بار تصوير را هزاران برابر بيشتر بزرگنمايي کردم
حالا عکس اوليه الان 152 متر عرض دارد. حالا بزار ببينيم اين کار مي کند يا نه
قشنگ نيست؟
حالا ماده به داخل سياهچاله مي رود
خب وقتي من اين سياهچاله را پيدا کردم، شروع به جستجو در اطراف آن کردم
و سريعا يک سياهچاله ي ديگر پيدا کردم
خيلي قشنگه
حالا اين يک سياهچاله ي ديگر است. اين شبيه اولي است ولي اين يک بزرگنمايي بسيار بيشتر است
مجموعه ي مندلبروي اولي. حالا فکر مي کنم حدود 16 ميليون عرض دارد
اين بسيار بزرگتر است
اولين مدلي که ديديد اساسا الگوي يکساني دارد
اين سياهچاله ي شماره ي 3 است و اين يکي، يک روز قبل از اينکه سريلانکا را ترک کنم 22 ساعت از وقت من را صرف محاسبه ي آن گرفت
من کامپيوتر را کل شب روشن مي گذاشتم
و من بايد اين يکي را مي گذاشتم چون در اين مقياس در تصوير وسطي اصلي مي بينيد
اين عرضي به اندازه ي مدار مريخ دارد، بنابراين شما مي فهميد که هيچ انساني تا به حال آن را نديده است
با اين الگوي قبلي، به خاطر احتمالات
و شما مي توانيد مجموعه ي مندلبرو را با بزرگ کردن قطعه هاي گمشده ي آن بررسي کنيد
و شما مطمئنيد که هيچ کس تا به حال آن را نديده است. من اولين کسي بودم که آن را ديده ام
و زماني که به سمت آن کشيده شويد
به داخل آن مکيده خواهيد شد
بي نهايت رياضياتي
به کوچکتر، بله... اين واقعا بي نهايت رياضياتي است. اين تا به ابد ادامه پيدا مي کند
و تنها توسط ظرفيت دستگاه محدود مي شود و سرعتي که مي تواند محاسبات را انجام دهد
من محاسبات را اينجا انجام مي دهم، شايد شما آن را نبينيد
اين عددي بسيار طولاني است، حدود 22 رقم وجود دارد
و دستگاه دارد آنها را ضرب مي کند تا آن را در ثانيه صد برابر کند
حالا چيزي که من را شگفت زده مي کند اين است که اين بي نهايت با جزئيات است
شما تا ابد ادامه خواهيد داد... مي خواهم از استيون اين سوال را بپرسم
آيا جهان واقعي هم بي نهايت با جزئيات است؟
منظورم اين است که مي دانيم که مولکول ها، اتم ها، الکترون ها، پروتون ها
در سطح زير اتمي تا کوارک ها که تا به الان داريم
ولي آيا همينطور تا ابد ادامه خواهد داشت؟ يا محدوديتي وجود خواهد داشت؟ آيا پايه يا مبنايي براي جهان واقعي وجود دارد؟
پرفسور هاوکينگ؟
ما وقتي به دنيا در مقياس هاي کوچک و کوچک تر نگاه مي کنيم ساختارهاي جديدي کشف مي کنيم
ولي در مورد جهان به نظر مي رسد که يک مقياس محدود کننده وجود داشته باشد
به آن طول پلانک مي گويند و حدود يک ميليون ميليارد ميليارد برابر کوچکتر از يک اينچ است
اين يعني يک محدوديت براي اينکه چه قدر جهان مي تواند پيچيده باشد وجود دارد
همچنين يعني مي تواند توسط نظريه اي که بسيار ساده است توصيف شود
حداقل در مقياس طول پلانک
من فقط اميدوارم که آنقدر باهوش باشيم که بتوانيم آن را پيدا کنيم
آرتور آيا آنقدر باهوش هستيم تا آن را پيدا کنيم؟
خب نمي دانم چون در کل جانداران نخستي ساده اي هستيم و جهان بسيار قديمي است
و من نمي دانم. دوست دارم اينطور فکر کنم ولي سپس حسي وجود دارد
وقتي آن را پيدا کنيم بعدش چه مي شود؟ بعد از آن به کجا مي رويم؟
دوست دارم نظرمون رو به سمت پرفسور هاوکينگ برگردونيم
فکر مي کني که ما اصلا مي تونيم اميد داشته باشيم از داستان هاي علمي تخيلي قديمي
شيرجه درون يک سياهچاله و سپس سفر به يک قسمت ديگري از کيهان استفاده کنيم؟
بعضي از کارهاي اخير نشان مي دهند که ذراتي که درون يک سياهچاله سقوط مي کنند
مي توانند دوباره از سياهچاله ي ديگري در قسمت ديگري از جهان در بيايند
در نگاه اول به نظر مي آيد اين روشي ايده آل براي سفرهاي فضايي باشد
فقط يک سياهچاله پيدا کنيد و بپريد درونش
ولي موانعي وجود دارند
اول اينکه به نظر نمي رسد راهي وجود داشته باشد جايي که از آن بيرون مي آييد را بتوانيد انتخاب کنيد
بدتر از آن که تاريخ شما و زمان واقعي شما به پاياني سخت مي رسد
هنگامي که توسط ميدان هاي گرانشي درون سياهچاله تکه تکه مي شويد
زمان تاريخي و خيالي شما در بيرون سياهچاله ي ديگر ادامه پيدا خواهد کرد
ولي شايد اين دلداري زيادي براي کسي که به اسپاگتي تبديل شده است نباشد
اين مثل سفر با خطوط هواپيمايي اي است که من مي توانم اسم ببرم
پس شما نقش داستان هاي علمي تخيلي را چطور مي بينيد
آيا کاملا فرار از واقعيت است يا فکر مي کنيد هدف واقعي اي در ايجاد تحولات
در الگوي فکري ما و باز کردن فکر ما به مفاهيم وسيعي که امروزه داريم درباره ي آنها
صحبت مي کنيم نهفته است؟
اول از همه، هيچ اعتراضي به فرار از واقعيت در مواقع مناسبي وجود ندارد
در حقيقت، خبرگذاري سي اس اظهار داشت، تنها کساني که از من خوششان نمي آيد، کساني که به فرار از واقعيت اعتراض مي‌کنند زندانيان هستند
ما گاهي اوقات مي خواهيم از واقعيت فرار کنيم ولي داستان هاي علمي تخيلي اغلب خيلي دورتر از فرار از واقعيت هستند
در حقيقت، شايد شما بگوييد که داستان هاي علمي تخيلي فرار از واقعيتي به واقعيت هستند
آيا يک رمان که خودت را درگير مسائل بزرگي مي کند
خاستگاه، بشر و آينده ي ما
در حقيقت من فکر نمي کنم، من نمي توانم به هيچ شکلي از رمان فکر کنم که
درگيري بيشتري با مسائل واقعي، واقعيت داشته باشد
خب پرفسور هاوکينگ در اين مورد چه نظري داري؟
من به داستان هايي نظير بشقاب پرنده هاي پرنده و ديگر اجسام ناشناخته ي پرنده اعتقادي ندارم
اگر سفر در زمان ممکن بود
ما تا الان بايد از طرف آدم هاي آينده ملاقات مي شديم
فکر مي کنم اگر توسط آدم هايي از سيارات يا زمان هاي ديگر ملاقات مي شديم
خيلي آشکار تر بود و احتمالا خيلي ناخوشايند
من دلم نمي خواهد با تمدن ديگري ارتباط داشته باشيم. مگر اينکه اين اتفاق از فاصله اي ايمن بيافتد
مثل ارتباط برقرار کردن سرخپوستان آمريکاي شمالي با يک آدم سفيد پوست مي ماند
من واقعا آرزو مي کنم کاش آنها هيچ وقت منهتن را نمي فروختند
کارل تو متخصص برجسته اي در زمينه ي جستجو براي حيات فرا زميني هستي
حالا پرفسور هاوکينگ نمي خواهد با آنها ارتباط برقرار کند
تو چرا مي خواهي با آنها ارتباط برقرار کني؟
خب اول از همه بايد بگم که ما انتخاب هاي کوچکي در اين موضوعات داريم
که ما قبلا اعلام کرده ايم، بلکه بايد بگويم
بينندگان شما قبلا اعلام کرده اند
اينکه يک تمدن با ميزان فني پايين در اين قسمت از کهکشان وجود دارد
چون سيگنال هاي تلويزيوني با سرعت نور به فضا فرستاده مي شود
و از آنجايي که تمدن هاي ديگري که آن سيگنال ها را دريافت مي کنند خيلي احتمالش کم است که همسطح يا
نزديک به وضعيت اتفاقات فني ما باشند
از آنجايي که ما تازه تکنولوژي راديويي را اختراع کرديم، بنابراين
خيلي احتمال دارد که آنها در آينده ي فني ما جاي داشته باشند
و سوال اين است که آيا اهداف آنها دوستانه است
يا اينکه حادثه جويانه
ولي ما راجع به موضوع چيزي براي گفتن نداريم
از اينرو من فکر مي کنم بهتر است اميد داشته باشيم رفتار آنها دوستانه است. اگر آنها وجود داشته باشند
از ديدگاه من، جستجو براي حيات فرا زميني
و بخصوص جستجو براي هوش فرا زميني
يکي از سوالات کليدي فلسفي، علمي و انساني است که مطرح شده است
ولي ما در آغاز جستجو هستيم. مطمئنا که براي ما مهم است که جواب را بدانيم
چيزي که نظر من را بسيار جلب مي کند روشي است
که ادراک جمعي جانداران از فضاي بيروني طي سال ها تغيير کرده است
قبلا فضاي بيروني بد بود ولي الان
احساس خوش بينانه اي وجود دارد که اگر هر حيات فرا زميني اي دوستانه نباشد
حداقل در اندازه هاي قبل که مي ترسيديم خصومت آميز و متجاوز نيست
آرتور آيا اين مسئله در نوشتن تو هم تاثير دارد؟
بله. من خوش بين هستم و باور دارم که هر تمدن متخاصمي
سريعا خودش را نابود مي کند، همانطور که احتمال دارد اين مسئله را براي خودمان شاهد باشيم
بنابراين اگر با بيگانه ها تماس فيزيکي داشته باشيم، فکر مي کنم دوستانه خواهد بود
ذهن بي فايده ي من افکار زيادي دريافت کرده
اگر موجودات هوشمند در نزديکي ما قرار دارند چرا تا الان به ملاقات ما نيامده اند؟
خب اين سوال خيلي خوبيه، بزاريد از آرتور کلارک بپرسيم؟
جواب هاي خيلي زيادي براي اين سوال وجود دارد
احتمال دارد آنها در گذشته اي دور آمده باشند، احتمال دارد هر ده هزار سال يکبار به ديدن ما بيايند
منظورم اين است که جهان جاي بسيار بزرگي است و اگر حتي ناوگان هاي بررسي وجود داشتند
به همه جاي کيهان سر خواهند زد
و ما نبايد توقع مهمان هايي را کمتر از يک عصر يخبندان، هر هزار سال يکبار داشته باشيم
شايد در مورد ما بدانند و شايد يک قرنطينه در سياره ي ما گذاشته اند
آن هم به دلايل بسيار خوبي
شايد علاقه ي خود را نسبت به ما از دست داده اند، احتمال دارد آنقدر بلند پايه تر باشند
که شايد براي آنها يک زحمت باشيم
شما توقعات بي پاياني داريد. من فکر مي کنم ما فقط بايد صبر کنيم و تلاش کنيم مدارک بيشتري به دست بياوريم
شايد فضاپيماهايي وجود داشته باشد که بگويند هيچ حيات هوشمندي روي زمين وجود ندارد
شايد اين مسئله را از روي برنامه هاي تلويزيوني ما نتيجه گرفته باشند
مورد اين است
ميشه يک جواب متفاوت به سوال استيون بدم؟
حتما
اولين پخش تجاري در مقياس بزرگ روي زمين در اواخر دهه ي 1940 انجام شد
پس يعني 40 سال پيش... بنابراين بايد تصور کنيد
يک موج کروي که دارد با سرعت نور از زمين دور مي شود
که شامل تمامي برنامه هاي اواخر دهه ي 1940 است
از آن زمان، آن موج کروي منبسط شونده شامل
اخبار از توسعه ي تمدن بر روي زمين است که 40 سال نوري حرکت کرده است
فرض کنيم که هيچ تمدني نزديک تر از 40 سال نوري ما وجود ندارد
شايد آنها اينجا نيستند چون هنوز نمي دانند که ما پيرامون آنها هستيم
ولي وقتي پيغام به آنها برسد
شايد يک هيئت اعزامي را بفرستند تا به ما نگاهي بياندازند
وقتي آن را خواندم خوشم آمد که وقتي فضاپيماها به فضا رفتند
در ابتدا شما شکل يک مرد و يک زن را روي بيرون آن قرار مي دهيد
بنابراين هر حيات بيگانه اي تشخيص خواهد داد ما چه شکلي هستيم
و در فضاپيما فکر مي کنم تو يک ليست بلند بالا از صداهاي زمين گذاشتي
با دستور العمل ها و علامت هاي دستي که چطور با اين آلبوم پرآهنگ کار بکنند
فکر مي کني اگر بيگانه ها اين آلبوم را بشنوند چه واکنشي نشان مي دهند؟
حدس من چيزي مثل اين است که
اوه نگاه کن، محصولي ديگر از يک تمدن فوق العاده بدوي، اين کدوم يکي از اونهاست؟
ولي سپس يک مقدار هم تشکر
ما آنقدر باملاحظه بوديم تا پيغامي را به آينده اي دور بفرستيم که در هيچ حالتي نمي تواند نفعي به ما برساند
قطعا حرکتي بدون خود خواهي و شايد توسط يک تمدن
پديدار شده که تازه پا در سفرهاي بزرگ کهکشاني گذاشته است به عنوان
يک حرکت خوش بينانه و اميدوارانه تشخيص داده شود
آره آرتور؟
من مي دونم چه بلايي سر فضاپيماي وويجر تو مياد کارل
يک روز توسط فضاپيماهاي زميني گرفته مي شوند و به ناسا برگردونده مي شوند
از نظر فني امکان پذيره ولي اميد دارم اونها بزارن ماموريت اصلي خودش و انجام بده
حالا، از نزديک به 20 سال پيش که بشر روي ماه فرود آمد
فکر مي کني ما شروع به تلاش براي فرستادن بشر به مسافت هاي بيشتري را آغاز کرديم؟
آيا احتمال دارد در طول زندگي ما يک نيل آرمسترونگ ديگري پايش را روي مريخ بگذارد؟
آمريکا و شوروي تصميم گرفتند تا سياره را با حدود 60 هزار سلاح اتمي تله گذاري کنند
با کمک کوچکي از دوستان بريتانيايي و چيني و اسرائيلي شان
تنها کسر کوچکي از اين سلاح ها کافي است تا کشورهاي شرکت کننده را نابود کند
و قطعا تمدن جهاني و احتمالا گونه ي انساني را
الان زمانش فرا رسيده تا آمريکا و شوروي نشان دهند که مي توانند
اين مهمات جنگي را خنثي کنند
و اينکه مي توانند قابليت خود براي با يکديگر کار کردن در تکنولوژي هاي بالا را
براي اهداف اميدوار کننده ي صلح آميز نشان بدهند که ما را به سمت قرن 21 دوستانه هدايت کند
به همين خاطر است که من از ايده ي مشارکت آمريکا و شوروي حمايت مي کنم و اکتشاف مريخ
به يک بشر جهاني منتهي مي شود و ضمنا ماموريت هاي زنانه به سياره
آمريکا و شوروي نماينده ي گونه ي انساني هستند و احتمال مي دهم کشورهاي ديگر هم درگير اين مسئله بشوند
سپس يک، هر چند مدتي که طول بکشد، که در آن مريخ که در کنار من هم قرار دارد يک اجتماع جهاني خواهد داشت
که در آن مريخ اکتشاف خواهد شد. صدها، براي مثال، صدها دره رود باستاني در مريخ وجود دارد
امروزه مريخ خشک است. سابقا مريخ گرم تر و مرطوب تر بود. جو چگال تري داشت و بسيار بيشتر شبيه زمين بود
شرايطش چطور بود؟
چرا يک سياره ي زمين مانند تبديل به اين وضعيت عصر يخبنداني شده است؟
که امروز مريخ را فرا گرفته است؟
آيا در آنجا حيات وجود دارد؟ آيا زماني حيات در آنجا وجود داشته است؟ آيا شکل هاي فسيلي در آنجا وجود دارد؟
ويژگي هاي زمين شناسي مبهم شگفت انگيزي روي سياره وجود دارد. طبيعت آنها چيست؟
اکتشافات زيادي بايد انجام شود
و در کل، هر قدمي که من شرح دادم، مي تواند قبل از اينکه دوربين هاي تلويزيوني در سرتاسر دنيا بيايد به وجود آمده باشد
و ما بتوانيم در همچين اکتشافي شرکت بکنيم
خطر ديگري است که باکتري هاي انساني که ما با خودمان مي بريم
آنجا را آلوده کنند و چيزي که بسيار با ارزش است را کاملا نابود کند تنها به اين خاطر که ما آنقدر درباره ي آن کنجکاو هستيم
آرتور؟
خب اگر سوال شما اين است که آيا انسان ها بايد به سياره هاي ديگر بروند يا نه
من فکر مي کنم جواب اين خواهد بود: ما مي توانستيم در اروپا بمانيم و مي توانستيم با روبات ها به اکتشاف در آمريکا بپردازيم
احتمالا و قطعا جان خيلي از آدم ها را نجات مي داديم ولي البته ما اين کار را نکرديم و به آنجا رفتيم
و در اين قاره ي جديد زندگي کرديم. باز مي گويم که مريخ و هيچ سياره ي ديگري در منظومه ي خورشيدي به اندازه ي آمريکا
و قسمت هاي ديگر اين سياره دوستانه نيستند
ولي يک روز مردم به آنجا خانه مي گويند
آنها يک روز مريخي خواهند شد و نوادگان خود را بزرگ مي کنند
و فکر مي کنند زمين جاي خيلي بدي براي زندگي کردن است
خب آيا ما اين محيط را آلوده مي کنيم: بله ريسک هايي وجود دارد
البته که اشغال کردن يک جا هميشه شامل تخريب چيزي که اول آنجا بوده است مي شود
من بسيار مطمئنم که در قرن بعدي، در حقيقت همين الان هم شروع شده است. يک کنفرانس براي آلوده کردن فضا
در آمريکا در آينده اي نزديک برگزار خواهد شد و همين الان اين يک مشکل جدي در فضاي نزديک به زمين است
ولي شما بايد، شما بايد درخت ها را روي زمين قطع کنيد تا شهرهاي جديد بسازيد
روي ماه من مي ترسم که يک روز شايد بسياري از ماه را صيقل بدهيم، با خلاء
خلاء روي مريخ، شايد احتياج بشود جو را تغيير بدهيم
ولي اميد دارم که اکثر جهان را در يک وضعيت شفاف رها کنيم
ولي وارثان ما بايد خود را روي مريخ تغيير بدهند، منظورم اين است که ما مي توانيم خيلي متفاوت رشد کنيم
مريخ ما را تغيير خواهد داد. در حقيقت اين بخشي از فرآيند فرگشتي است
با رفتن به يک محيط جديد، با اشغال جايگاه هاي زيستي جديد
اين راهي است که ما پيشرفت مي کنيم و جهان را کشف و بررسي مي کنيم
و شايد سرنوشت خود را تکميل مي کنيم
آيا فکر مي کني سيارات ديگر مي توانند سيستم مشابهي داشته باشند که در آن اخلاقيات وجود داشته باشد
که در آن مردم آنجا درباره ي گرايش هاي اخلاقي صحبت کنند؛ که البته شايد به اندازه ي ما ضروري نباشد؟
تمامي جوامع بايد يک نوع ساختار اخلاقي داشته باشند. منظورم اين است که در غير اينصورت ما نمي توانيم يک جامعه داشته باشيم
ما بايد قوانين را درک کنيم و روشي که با همسايه هاي خود رفتار مي کنيم
و حتي اگر جامعه شامل ماشين ها هم مي شد، بايد يک زبان ماشيني وجود داشته باشد
که آنها بتوانند با يکديگر واکنش داشته باشند
نوعي از اخلاقيات براي جهان ضروري است
حالا، پرفسور هاوکينگ در آخرين پاراگراف کتاب شما
گفتيد که اگر يک نظريه ي کامل براي جهان کشف کنيم
آنوقت بايد در زمان خودش قابل فهم باشد و قاعده ي کلي را براي همه به ارمغان بياورد و نه تنها براي دانشمندان
و وقتي آن اتفاق بيافتد، همه قادر خواهيم بود بحث کنيم به جاي اينکه بگوييم چگونه بگوييم چرا و من نقل قول مي کنم
اگر جوابي براي آن پيدا کنيم، بايد تلاش نهايي براي دليل آوري بشر باشد و سپس ما ذهن خدا را خواهيم شناخت
فکر مي کني خدا مي تواند هر طور که خواست در جهان مداخله کند؟
يا اينکه خدا توسط قوانين علم بسيار محدود شده است؟
اين سوال که آيا خدا توسط قوانين علم محدود شده است يا نه يک مقدار مثل اين سوال مي ماند که بگوييم
آيا خدا مي تواند سنگي را بسازد که آنقدر سنگين باشد که خودش نتواند آن را بلند کند؟
فکر نمي کنم راه خوبي براي تفکر به اينکه خدا چه کارهايي مي تواند يا نمي تواند انجام دهد باشد
بلکه ما بايد بررسي کنيم او چه کارهايي مي تواند در جهاني که زندگي مي کنيم انجام دهد
تمامي مشاهدات ما اظهار دارند که او براساس قوانين بسيار خوب تعريف شده عمل مي کند
احتمال دارد اين قوانين توسط خدا ترتيب داده شده باشند
ولي به نظر مي رسد او در جهان مداخله نمي کند تا قوانين را بشکند
حداقل از زماني که جهان را شروع کرده است
به هر حال تا چند وقت اخير، تصور مي شد که قوانين لزوما در آغاز دنيا شکسته خواهند شد
اين به اين معني بود که خدا آزادي کامل داشته است تا انتخاب کند جهان چطور آغاز شود
در چند سال اخير، هر چند که ما فهميديم که قوانين علم احتمالا در آغاز زمان جاي گرفتند
در اين مورد خدا هيچ آزادي اي نداشته است
طوري که جهان شروع شد توسط قوانين علم تعيين مي شود
خب خيلي ممنون
کارل، در مقدمه ي کتاب در مورد اين مسئله نظر داده اي
گفتي که اين کتاب در مورد خدا يا شايد نبود خدا هم است
چون هاوکينگ هيچ کاري براي خدا قائل نشده است تا انجام بدهد
خدا براي آدم ها معناي متفاوتي دارد
وقتي داريم درباره ي خواندن ذهن خدا صحبت مي کنيم اساسا در مورد چه خدايي داريم صحبت مي کنيم؟
خب فکر مي کنم سوال خيلي خوبيه
و خيلي دوست دارم جواب استيون رو در اين مورد بشنوم
ولي براي اينکه ميزان احتمالات را بسنجيم، دو حالت متفاوت را در نظر بگيريد
اولين مورد در غرب مشهور است
اينکه خدا بي اندازه است، يک پيرمرد سفيدپوست با ريش بلند سفيد که در آسمان روي تخت پادشاهي نشسته است
و اشتباه هر کسي را مي گويد
در مقابل آن ايده ي خدا در ذهن، مثلا اسپينوزا يا اينشتين است
که حداقل بسيار نزديک به مجموع قوانين جهان است
بسيار ديوانگي است که وجود قوانين بسيار خوب تعريف شده را در جهان رد کنيم
و اگر منظور شما از خدا اين است هيچ شکي وجود ندارد که خدا وجود دارد
ولي خداي بسيار دور از دسترسي است که فرانسوي ها به آن پادشاه هيچ کاره مي گويند
از طرف ديگر، مدل سابقي که روزانه مداخله مي کند
براي اين مورد همانطور که دکتر هاوکينگ گفت هيچ مدرکي وجود ندارد
فکر مي کنم عاقلانه باشد که احساسات شخصي خودم يک مقدار متواضع باشد
در مورد همچين موضوعي، ما بايد بدانيم که ما طبق تعريف با
چيزي که دانستنش سخت ترين چيز دنيا است و از تجربه ي انساني بسيار دور است سر و کار داريم
و شايد قادر باشيم درون اين اسرار مقداري نفوذ کنيم
فکر مي کنم پرفسور هاوکينگ دوست دارند وارد بحث بشوند
من از خدا همانطور که اينشتين استفاده مي کرد استفاده مي کنم
اين واقعا دليلي است که جهان اينطور که هست مي باشد و اينکه چرا جهان اصلا وجود دارد
مي تونم از آرتور بپرسم وقتي در يک مصاحبه گفت من به خدا اعتقاد ندارم
ولي شديدا به آن علاقه مند هستم منظورت چه بود
خب فکر مي کنم هنوز تصميم را نگرفته ام
مي دوني وقتي استيون و کارل نظرشون رو ميگن به ياد من مياره که اينها
حدود 200 سال پيش توسط ناپلئون گفته شده اند، فکر مي کنم او داشت با لاپلاس صحبت مي کرد که داشت نظريه هايي راجع به جهان منتشر مي کرد
و ناپلئون گفت خدا توي اين معادله ها نيست؟ و ناپلئون جواب داد قربان من نيازي به آن فرضيه ندارم
فکر مي کني که کليسا، در حقيقت آغاز فهميدن اين موضوع بود که احتمال دارد برتري خود را از دست بدهد
و قدرت مطلق خود را از دست مي دهد و اينکه علم مي تواند به عنوان يک شريک برابر وارد شود
خب، کليسا، کليساي رومي کاتوليک ها خيلي بيشتر از قبل نزديک شده است
من خودم افتخار يک سخنراني در واتيکان را داشته ام، وقتي آکادمي علمي از من خواست
و با پاپ ملاقات داشتم و البته از گاليله نقل قول کردم و خب اوضاع در حال گذره
کارل آيا واقعا آنها همچنانکه به جلو حرکت مي کنند به عقب هم حرکت دارند؟
چون مي دانم که در اولين روزهاي تمدن، در آن زمان روحاني ها دانشمندان امروزي بودند
آنها کساني بودند که مي توانستند ستاره شناسي را شروع کنند و مي توانستند کسوف و خسوف و چيزهاي ديگر را پيش بيني کنند
فکر مي کني که دانشمندان به وضعيت دومي مثل اين بر مي گردند يا اينکه من يک مقدار اغراق کردم؟
خب، اميدوارم که تو اغراق بکني
فکر مي کنم جوهره ي روش هاي علمي آمادگي براي اعتراف به اين است که تو داري اشتباه مي کني
آمادگي براي رها کردن ايده هايي که کار نمي کنند و جوهره ي دين تغيير چيزي نيست
فرض کنيم که حقيقت تو توسط پيکره اي محترم منتقل شود
و فرض کنيم هيچ کس در ماوراي آن پيشرفتي نداشته باشد چون تمامي حقيقت تصور شود که در دسترس است
و ميشه درباره ي تنظيم تقويم براي آينده صحبت کنم؟
حس من اين است که روش هاي علمي ترکيب ظريفي از پشتيباني هاي خلاقانه از ايده هاي جديد را زير سوال مي برد
در شکاکانه ترين و شديدترين بررسي هاي ايده هاي جديد و قديمي
فکر مي کنم اين نه تنها براي علم بلکه براي تمام نهادهاي انساني مسير آينده است
ما بايد بخواهيم تلاش کنيم چون ما عميقا نياز به تغيير داريم
من همين سوال را از آرتور دارم
سياستمداران يا روحانيون تقويم آينده را تنظيم مي کنند يا دانشمندان؟
من در مورد اين مسئله بسيار طرفدار پنديت نهرو هستم، او يکبار گفت
سياست و دين منسوخ شده است. زمان روي کار آمدن علم و معنويت است
من از صداي شنيدن کليک ها فکر مي کنم که پرفسور هاوکينگ هم مي خواهد وارد بحث شود
فکر نمي کنم که فيزيک به ما بگويد چطور با همسايه ي خود رفتار کنيم
شايد فيزيک تعيين کند که چه کسي همسايه ما است و در چه سياره هايي زندگي مي کنند
ولي تو ميگي که علم بايد شکاک باشد
فکر نمي کني ما بايد درباره ي علم هم مشکوک باشيم؟ منظورم اين است که ما مي تونيم به شما اعتماد کنيم؟
من فکر مي کنم شما حتما بايد شکاک باشيد ولي نظر من اين است که هيچ اجتماعي از مردم روي سياره وجود ندارد
که شکاک تر از دانشمندان باشند و اين سرمايه ي کاري ماست، نيروي موضوع ماست
علم يک موضوع خود اصلاح کننده است، نه مثل سياست
خب سياست توسط نيروهاي ديگري تصحيح مي شود
مي تونم از همتون يک سوال بپرسم؟ سوال خلاقيت که من را مجذوب خود مي کند
اينجا ما سه آدم بسيار خلاق داريم. سه آدم بسيار باهوش
چطور عمل مي کند؟
آيا تو آرتور، آيا تو بايد مشکلي پيدا کني که آن را دوست داشته باشي تا روي آن کار کني
و سپس به دنبال راه حلي براي آن باشي؟
مطمئن نيستم که چه چيزي آفرينش هاي جديد را ايجاد مي کند و فکر نمي کنم واقعا دلم بخواهد جواب آن را بدانم
و مي ترسم که اگر جواب را بدانم، طبيعي رفتار نمي کنم
فقط بايد حواسم را پرت کنم
يا يک مرد گلف باز که ضربه هايش توجه کني؟ بله
پس بهش فکر نمي کني
کارل سيگن، نظر جدي اي راجع به اين موضوع وجود دارد؟
خب اين موضوع که خلاقيت از کجا نشات مي گيرد
من شيفتگي شما را هم با آن بخش مي کنم
فکر نمي کنم چيز زيادي درباره ي آن بدانيم
تمرين مي کنم که به ذهن ناخودآگاهم احترام بگذارم
که اکثر اوقات خيلي داناتر از قسمت هوشيار من است
و توجه کنم که چه مي گويد
در حقيقت فکر مي کنم اين به آن توجه ظريف در مرکز روش هاي علمي اي که قبلا راجع به آن صحبت کردم بر مي گردد
ذهن ناخودآگاه بازه اي از احتمالات را پيشنهاد خواهد داد
و ذهن آگاه آنها را کنترل مي کند و آن ايده ها را با دنياي واقعي مقايسه مي کند
تناقض هاي دروني را چک مي کند و مانند آن
فکر مي کنم فرآيند خلاقانه يک مشارکت بين قسمت هاي آگاه و ناآگاه ذهن ماست
حداقل اينطور به نظر مي رسد
دوست دارم آخرين حرف ها راجع به خلاقيت را از زبان پرفسور هاوکينگ بشنويم
هر موقع آماده هستيد مي شنويم
من کنجکاو هستم بدانم چطور چيزهاي مختلف کار مي کنند. من رو به رو را نگاه مي کنم
همه چيز دست به دست هم مي دهد و من نمي دانم چه چيزي را خواهم فهميد
حالا فکر مي کنم دوست دارم يک مقدار به شعر روي بيارم چون نزديک به 150 سال پيش
زماني که متيو آرنولد شعر زيبايش را به نام آينده نوشت
آنچه قبل از ما اتفاق افتاده را نمي دانيم و نمي دانيم در آينده چه اتفاقي مي افتد
ولي شايد اگر نگرش و کنجکاوي باشکوه پرفسور هاوکينگ درست تشخيص داده شود
به متيو آرنولد ثابت خواهيم کرد که اشتباه مي کرده است
آقايون. از همه ي شما، از پرفسور هاوکينگ، از دکتر آرتور سي. کلارک
از کارل سيگن در آمريکا، از هر سه ي شما تشکر بسيار زيادي مي کنم
و از همه ي شما که بيننده ي ما بوديد متشکرم. شب بخير
مترجم:AmirGhool Bigbangpage.com AwesomeDaruis@gmail.com