زمين 4.5 بيليون ساله
اين سياره ي قديمي هنوز در حال رشد کردن و تحول يافتن است
تا زماني که قاره ها جابجا ميشوند
کوه هاي اتش فشاني فوران ميکنند
يخچال هاي طبيعي افزايش مي يابند و به عقب ميروند
پوسته سخت زمين در جاهاي متعدد و هم چنين در راه هايي جذاب تراشيده شده
که رد و اثري از اسرار زمين شناختي از خود به جاي ميگذارد
در اين قسمت درياچه هاي
مهم و بزرگ امريکاي شمالي
که بزرگترين گستره ي اب شيرين
روي سياره را در اختيار دارند
مورد تحقيق قرار ميگيرند
اين درياچه ها 20 درصد
اب شيرين جهان و هم چنين
اب اشاميدني نزديک 10 درصد امريکايي هارا تأمين ميکنند
اين 5 درياچه در ميان عالي ترين
شگفتي هاي طبيعي جهان واقع شده اند
اما ديگر مناطق اين نواحي معمايي باقي مانده اند
حالا زمين شناسان در حال تحقيق و کنار هم چيدن
نشانه ها هستند تا طرز قرارگرفتن
اين چشم انداز هاي پنهان و خارق العاده را بيابند
تحقيق و بازديد از يک معدن نمک وسيع زيرزميني
در پشت جريان سيل اساي ابشار هاي نياگارا
بالا رفتن از يک يخچال طبيعي
و هرجاي ديگر که نشانه هايي براي درک شکل گيري
درياچه هاي مهم و بزرگ وجود داشته باشد همين طور
اين نشانه ها پنجره اي روبه شکل گيري خود زمين در اختيار قرار ميدهند
== ترجمه از: Hekmat & Hror == Abgeeneh@yahoo.com Cn90@yahoo.com
:اين پنج درياچه
:که درياچه هاي suporior- Michigan- Huron-Erie
از بالاي يکي از مهمترين ابشارهاي جهان
يعني نياگارا به داخل درياچه
Ontario ميريزند
سيلاب عظيم ابشارها
اب اضافه را از 4 درياچه
به خارج از دريا ميريزد
براي زمين شناسان درياچه ها
يک شگفتي طبيعي و يک پازل اند
به همين خاطر دانشمندان به دنبال اين هستند
که انها چگونه شکل گرفته اند
با تخته سنگ ها به عنوان نشانه هايشان و
يخ, گدازه و اب به عنوان حدس و گمان
ظاهراً تحقيقاتشان در اين
ساختمان هاي صنعتي معمولي
Huron کنار درياچه ي شروع ميشود
هزاران فيت زيرزمين
اينجا, راز قابل ملاحظه اي وجود دارد
در عمق پايين درياچه ي و Huron
هم چنين درياچه ي معادن Michigan
نمک وسيعي وجود دارند که مستقيماً رو به بيرون
و در زير درياچه هاي اب شيرين
تراشيده شده اند
حالا دقيقاً در 1750 فيتي (525متري)
پايين سطح زمين هستيم
ما, در بزرگترين
معدن نمک زيرزميني در جهان و هم چنين
در پايين درياچه ي هستيمHuron
يک درياچه ي اب شيرين بزرگ
به طور شگفت انگيزي اين رسوب
نمک توسط سانحه اي
بي حفاظ بود
انها در حال حفر کردن براي نفت بودند
و انها به نمک رسيدند
و ان پايان جستجو
براي نفت بود
و انها تنها حفرکردن را
براي نمک متوقف کردند
اين رسوب نمک اولين
سرنخ مأموران تحقيق است
مدرکي که نشانگر اين بود که
يک درياي باستاني اينجا وجود داشت
در سال هاي بسيار دور
نمک در يک درياچه ي نمک و تبخير شکل گرفت
و در فصل هاي خشک
نمک تبخير ميشد
و در حقيقت اين نمکي که ما الان
در حال استخراج ان هستيم شکل گرفت
هزاران لايه از نمک
وجود دارند, اکثر
مأموران تحقيق به اين نتيجه
رسيده اند که دريا خشک شده
و هزاران بار دوباره پرشده است
دانشمندان بعداً ثابت ميکنند
که اين دريا نهايتاً ميليون ها
سال قبل تبخير شده است
35درصد نمک امريکاي شمالي
از اين معدن مي ايد
نمک براي ذوب يخ در
جاده هاي يخ زده و پياده رو ها کاربرد دارد
نمک غذاي فصلي باقيمانده ي
درياهاي ميليون ها سال قبل است
همه ي اينها از زير درياچه هاي
مي ايند Huron & Michigan
رسوب نمک حجيم است
ممکن است تريليون تن نمک در رسوب
وجود داشته باشد که همه ي راه به طرف
پايين دترويت را گسترش ميدهد
(Huron & Michigan)در کل درياچه هاي
نمک در زير درياچه قرار دارد
نمک نرم است و بالاي
ميليون ها سال
لايه هاي نمک بايد دوام داشته باشند
چرا انها ندارند؟
علت اين است که نمک توسط
يک لايه وسيع نفوذناپذير
تخته سنگ ها که طرز قرارگرفتنشان
شبيه يک تشت غول اسا زير
Michiganدرياچه هاي و
و همچنين کشيدگي ها که در زيرHuron درياچه ي
قرار دارند Erie محافظت شده است
شبيه يک لگن شستشو
تشت سنگلاخ , اب شيرين
درياچه هارا نگه ميدارد
زمين شناس: جان زوويسکي
و يک تيم غواصي در حال شکار براي
نشانه هايي در مورد
مناطق تشت سنگلاخي اند
Thunder bay انها عازم هستند
يک جزيره ي کوچک در پشته ي Huron درياچه
هم چنان که او در امتداد
ساحل قدم ميزد, زوويسکي تعدادي
مدرک بسيار مهم کشف کرد
ظاهراً تخته سنگ هايي که براي
دوره هاي ده ساله پوشيده بودند
اما زوويسکي ناگهان تشخيص داد
ان چيزي را که در حال جستجو بود
در باقيمانده هاي مخلوفات باستاني
که به فسيل تبديل شده بودند
زوويسکي:من داشتم چيزي رو ميديدم
که اکثر زمين شناس هايي که
به اين جزيره اومدند
هرگز نديده اند
سرهاي اسفنج هاي غول اسايي
وجود داشتند که اين اسفنج ها
سازندگان تعدادي از صخره هاي ابي
سنگي اصلي بودند
زوويسکي پرده برداشت از يک فسيل
به طور کامل محافظت شده ي
يک اسفنج غول اساي دريا که بايد
ازيک صخره ي ابي باستاني مرجاني امده باشد
در 5 سال گذشته
غواصان زوويسکي درحال بررسي
درياچه ها براي کشف اندازه ي
صخره هاي ابي مرجاني بوده اند
انها بر اين باورند که ان هزاران فيت
ضخامت دارد و عمق پايين درياچه
را گسترش ميدهند Huron
و زوويسکي مدرکي داشت که نشانگر
اين بود اين تخته سنگ ها خيلي قديمي اند
دوره زماني تقريباً
ميتواند برابر
حدود385 ميليون سال قبل باشد
پس از ان امريکا مکاني بسيار
متفاوت بود.385 ميليون سال قبل
توده سرزميني که به امريکا تعلق داشت
در نيمکره جنوبي قرار گرفت
يک سرزمين پوشانده شده توسط
درياهاي مرجاني باستاني
اين منطقه دقيقاً جنوب خط
استوا بود. در شرايط
استوايي و درياهاي کم عمق
مساحت زيادي از سرزمين هاي
زمين در ان زمان را اب فرا گرفته بود
سال هاي متمادي صخره هاي ابي
مرجاني به طور طبيعي خراب شده
و به يک تخته سنگ نرم يعني سنگ اهک تبديل ميشوند
و مقدار زيادي از
تخته سنگ هاي غواصان زوويسکي زير جزيره
پيدا ميشوندThunder Bay که لايه روي لايه ي
اين سنگ اهکي را از صخره هاي
ابي مرجاني پي در پي دربردارند
اما ميليون ها سال قبل
تعدادي از اين سنگ هاي
اهکي نرم نزديک سطح اب تغيير کرده بود
وقتي که اب شور دريا
....سنگ اهک را در يک
لحظه به بخار تبديل کرد
و مقدار زيادي تخته سنگ سفت
چيزي که احتمال دارد درباره ي شکل دقيق
درياچه هاي اصلي و مهم تصميم بگيرد
اين تخته سنگ, سنگ اهک است
اين يکي زماني دقيقاً شبيه
ماده بود
هرچند که , اين به وسيله ي
يک جريان اب هاي شور به منظور
فراهم کردن شرايط براي تبلور مجدد
در يک تخته سنگ که ما ان را
, ميناميم Dolostone تبديل شده است
اين يکي نسبت به سنگ اهک
سخت تر است , و مقاومتش دربرابر
فرسايش در اثر هوا بيشتر است
و من به راحتي ميتونم تفاوت
بين اين دو سنگ رو نشون بدم
کلسيم کربنات ,
کلسيم کربنات منيزيم
براي نشان دادن
سختي نسبي دو تخته سنگ
زوويسکي از يک وسيله ي
ضروري در انبار هاي
زمين شناسان استفاده ميکند
مقدار کمي اسيد
روي اينجا ميريزم
اسيد به راحتي حمله ميکند و
و تخته سنگ هاي نرم را حل ميکند
در ابتدا سنگ اهک چگونه
واکنش نشان خواهد داد؟
شما اينجا ميتونيد يک
عکس العمل شديد رو ببينيد
گاز کربن دي اکسيد
از سنگ اهک جدا شده است
سخت dolostone بعد
حالا ريختن اسيد رو
روي اين يکي انجام ميديم
و شما ميبينيد که ما اين
عکس العمل شديد رو نميبينيم
تقريباً هيچ عکس العملي مشاهده نميشه
زوويسکي ثابت کرد که
سخت تر است dolostone لايه ي
و مقاومت بيشتري نسبت به سنگ اهک دارد
اب شور اقيانوس باستاني
بالاي لايه ي رسوب سنگ اهک را
به يک درپوش سخت و
dolostone مقاوم تخته سنگ تبديل کرد
اين به خاطر شکل هاي منحصر به فرد شبيه به لگن
تخته سنگ هاي محکم زير درياچه هاي
و Michigan , Huron ميباشد Erie
دانشمندان شروع کردند به کنار هم چيدن
سلسله رخدادهايي هايي که منجر به
شکل گيري درياچه هاي اصلي و مهم شدند
نشانه ها خيلي دور پرده برداشتند از
رسوب هاي نمک وسيعي که وجود
يک اقيانوس باستاني را ثابت ميکنند
اقيانوس اب شور سنگ اهک
فسيل شده ي نرم را به
سخت dolostone تبديل کرد
درکل , لگن هاي dolostone تخته سنگي
زير درياچه هاي Michigan, Huron , Erie را تشکيل ميدهد
نوک لگن تخته سنگي , لبه ي
صخره ها و پرتگاه هاي شيبدار اين
سه درياچه را تشکيل ميدهد
ديوار بسيار بزرگ و وسيع کوه
نياگارا ناميده Escarpment شده
که مرز هاي اين درياچه هارا
تشکيل ميدهدو هم چنين
يکي از مهم ترين مناظر طبيعي جهان
يعني ابشار هاي نياگارا
را امکان پذير ميکند
بالاي اين صخره ي سخت dolostone
سه هزار تن اب دريک لحظه
از چهار درياچه ميريزند
اما اين تنها بيشتر از
يک معجزه ي طبيعت است
ابشار هاي نياگارا نشانه اي ضروري به عنوان
تاريخ است که به دانشمندان کمک ميکند
براي پِي بردن به اين که
اب شيرين براي اولين بار جريان داشت
در چيزي که ما الان ان را درياچه هاي مهم ميناميم
درياچه هاي مهم امريکاي شمالي
زمين شناسان سه درياچه اي را که در
يک لگن تخته سنگي وسيع شکل گرفته و
به وسيله ي يک مرداب قديمي پايين
قرار گرفته بودند را , کشف کرده اند
سوال اين است : چه موقع؟
و انها فکر ميکنند پاسخ اينجا قرار دارد
ابشار هاي نياگارا. پشت اين
ديوار اب مدرک و دليلي
مبني بر اين که چه موقع درياچه ها
شکل گرفته بودند وجود دارد
شبيه سر رفتن از يک وان حمام
:اب از چهار درياچه ي Superior , michigan ,
Huron , Erie اضافه ميشود
و ميريزد بالاي ابشارها در درياچه ي Ontario
اب در حال تغيير دادن ابشار ها است
تغييري که ميتواند سنجيده باشد و
براي محاسبه سن درياچه هاي
خودشان نيز به کار رود
ابشار ها براي اولين بار توسط يکي از
بنيان گذاران زمين شناسي مطالعه شد
:يعني چارلز لايِل
لايل که ديرتر در فهم اسرار زمين
پيش گام بود , به خاطر
مفهوم کلي زمان زمين شناختي گيج شده بود
چارلز لايل در دهه ي 1840 ميلادي
به منطقه ي نياگارا امد و بازديد هاي
مهمي از ابشار هاي نياگارا انجام داد
لايل اصلي داشت و ان اين بود که چيز هايي
که ما امروز ميبينيم اتفاق مي افتند
ميتوانند به عنوان مثال هايي باشند
که در گذشته روي داده اند
لايل معتقد بود جهان
در روز هاي کمي شکل نگرفته بود
اما توسط تغيير ارام بالاي ميليون ها
يا بيليون ها سال شکل گرفته بود
اين مستقيماً مخالفت ميکرد با
دانشمندان انجيلي
که ميگفتند جهان
در هستي مي بود
لايل درک ميکرد که تغييرات
مهيج زمين شناسي در مقابل
چشم هايش در ابشار هاي نياگارا
در حال روي دادن بود
اگر او ميتوانست ان را اندازه بگيرد
شايد او قادر باشد سن ابشار هارا نيز حساب کند
تکنيک لايل , ساده بود
او به پايين ابشار ها که دره عميق
مهمي وجود داشت توجه کرد
و محلي ها ميگفتند که ان پيوسته
در حال افزايش يافتن در طول است به عنوان
فرسايش تدريجي کناره هاي ابشار ها
انها گقتند که ابشار ها به ارامي
به طرف بالاي رودخانه در حرکت بودند
منشأ ابشار ها در بالا واقع ميشوند
و شما ميتوانيد علت را ببينيد
چهره ي صخره دچار فرسايش شده است
ابشار ها به وسيله ي
يک سرپوش صخره
با يک برامدگي به همان اندازه سخت
dolostone تخته سنگ شکل گرفته اند
همان طور که ما ديده ايم توسط اب دريا
dolostone زير سرپوش محکم لايه اي از
مقدار زيادي تخته سنگ نرم تر است که
سنگ رست ناميده ميشوند
همان طور که اب بالاي dolostone
را خرد ميکند , همين طور باعث فرسايش قسمت بيروني
اين سنگ هاي رست نرم که
هستند dolostoneزيربناي نيز ميشود
و بلوک ها ميتونند از روبرو پايين بيفتند
در سمت راست شما ميتونيد
dolostoneاين بلوک هاي حجيم رو که
پايين افتاده اند
در پايين ابشار ببينيد
هر زمان که برامدگي هاي
فرو ميريزند dolostone ابشار ها بيشتر
به سمت بالاي رودخانه حرکت ميکنند
لايل اعتقاد داشت که اين جريان ها
به مدت هزاران سال ادامه داشته اند
و هنوز نيز ادامه داشته اند
ان شروع شده بود همچنان که
درياچه ها شکل گرفته بودند
هنگامي که اب شروع به فرسوده کردن
dolostoneبرامدگي سخت ابشار ها کرد
براي کشف سن ابشار ها همه ان
چيزي که چارلز لايل احتياج داشت
تعدادي محاسبه ي ساده بود
او تشخيص داد که ابشار ها در
صخره ي نياگارا شروع شده اند
که 35000 فيت (10500 کيلو متر) از از اينجا فاصله دارد
بنابر اين اگر ابشار ها در سال
يک فوت (30 سانتي متر) و
در کل 35000 هزار فيت به عقب رفته باشند
سن جايگاه کنوني 35 هزار ساله شان را پاسخگو مي باشند
محاسبه ي لايل بر اساس
اندازه گيري هاي ساده اما با
حدس و گمان اشتباه بود
او فکر کرد ابشار ها در سال
يک فوت به عقب رفته بودند
اما امروز ما براي ادامه دادن
سوابق و رکورد هاي بهتري داريم
اين پلاک ياد Table Rock
را گرامي ميدارد
که مکان ابشار هايي است که
در شروع قرن نوزدهم بودند
که از ان وقت تا به حال انها
در حدود 600 فيت(2متر) به طرف راست من عقب امده اند
بنابر اين در 200 سال گذشته
ابشار ها نزديک يک فوت هم
عقب نشيني نکرده اند
اما 3 فيت (90 سانتي متر)در يک سال شگفتي است
بنابر اين در عوض محاسبه ي لايل
از 35 هزار سال قبل ,
ابشار هاي نياگارايک سوم ان رقم بودند
ابشار هاي نياگارا تنها 12 هزار ساله بودند
, چشمک محض يک چشم در تاريخ 4.5 بيليون ساله ي زمين
منظور اشتباه محاسبه کردن است
در تحقيق و جستجو براي پيدا کردن
ان چه که درياچه هاي مهم را ساخته
حالا دانشمندان نشانه اي
بسيار مهم دارند,
سن يکي از شکل هايشان
ابشارها براي همه ي درياچه هاي بالا به
Ontarioدرياچه ي و دريا
جريان دارند
بنابر اين اگر ابشار ها تنها
در حدود 12 هزار ساله باشند
اين به اين معني است که
درياچه ها به طور باور نکردني جوان هستند
حالا که دانشمندان نتايج محاسبات
زماني که درياچه ها ساخته شده اند
را در دست دارند , سوال
بعدي اين است که چگونه ساخته شده اند؟
چه نيروي بسيار بزرگي نتوانسته
هيچ چيز را بسازد ولي توانسته
پنج درياچه ي بزرگ را بسازد؟
يک نيروي بسيار قدرتمند
که بايد نشانه اي از يک مدرک
و نشانه در سراسر منطقه
باقي گذاشته باشد
زمين شناس, جان منزيس
چشم انداز ها را براي دنبال کردن
نيروي اسرار اميزي که درياچه ها را
ساخته است بررسي ميکند
و او چيزهايي عجيب و غير عادي ديد
که يکي پس از ديگري بودند (تپه هاي بيضي شکل)
و خاگه ناميده ميشنود خاگه تپه اي کوچک است که )
توسط يخچال طبيعي شکل گرفته و ( بيضي شکل است
منزيس: تعدادي کوچک و کارامد و
تعدادي ديگر خيلي طويل اند
اين يکي حدود يک مايل (1.6 کيلومتر)طول
و 45متر ارتفاع
و 60 متر عرض دارد
اين مدرکي است که منزيس
به دنبال ان ميگردد
زمين هاي بيضي شکل زيادي در
امريکاي شمالي وجود دارند
به خصوص اين يکي که زمين بزرگي است
بنابر اين اين واقعاً زمين بيضي شکل بزرگ است
هر خاگه (زمين بيضي شکل)به تعدادي جهت يکسان اشاره دارد
شمال به سمت جايي که يک
نيروي بسيار بزرگ از ان انجا منشأ گرفته است
منزيس ميگويد که همه ي انها
توسط ماده اي قدرتمند ساخته شده بودند
اما ان چه بود؟
,پاسخ 4000 مايل(6400 کيلومتر)دورتر اينجا قرار دارد
در ارتفاعات swiss Alps
از اينجا که مسطح و هموار است ميتوان
برف و يخ را مشاهده کرد
سوئيس محل تعدادي از بزرگترين
يخچال هاي طبيعي اروپا است
انها رودخانه هاي بزرگي از يخ اند
که در پايين دره هاي کوه ها جريان دارند
برف رود شناسي علمي است که درباره ي برف و يخ در دوره هاي يخبندان بحث ميکند
برف رود شناس دکتر آندرِيِس بادر
در مورد اينکه يخچال هاي طبيعي چگونه
ميتوانند چشم انداز هارا دگرگون کنند تحقيق ميکند
انچه که او اينجا کشف ميکند ميتواند
اشاره اي داشته باشد به اينکه چگونه
درياچه هاي مهم به وجود امده بودند
ما جابجايي يخ را اندازه ميگيريم
اين بازتابنده , سيگنال را که از يک
دوربين مهندسي مي ايد منعکس مي کند
و به ما مکان اين ستون چوبي را ميدهد
و بعد ما ميتونيم جابجايي رو محاسبه کنيم
همکاران من پايين اينجا
در حال حفر کردن چاله هاي عميقي
در ته يخچال طبيعي اند
براي نصب کردن وسايل براي
فهم اينکه يخچال هاي طبيعي چگونه
در حال تغيير دادن اين محل هستند
اندازه گيري هاي بادر حرکت
اين يخچال طبيعي را که
بالاي 10(30 سانتي متر) فيت در
سال جابجا ميشود اشکار ميکند
اينجا, ظاهراً يک يخچال طبيعي
نشان داده شده که در حال جابجا شدن
در پايين کوه است
ثبت شده توسط دوربين هاي مرور زمان بالاي يک سال
براي فهميدن اينکه چه چيزي
در يخچال طبيعي محرک است بادر از يک
يخچال طبيعي حائز اهميت بالا ميرود
يخچال طبيعي هزاران سال قديمي است
و در تعدادي مکان ها تقريباً
يک مايل(1.6 کيلومتر)ضخامت دارد
يخي که ضخامت ان 1 مايل است 3.8بيليون تن
در يک مايل مربع وزن دارد
که اين وزن حداقل معادل 59 هزار
نفت کش غول اساي پر است
و اين وزن بسيار بزرگ است که
يخچال طبيعي را ميسازد
اين وزن به ارامي در حال
فشار اوردن به يخچال طبيعي
به سمت پايين درّه است
که هر چيزي را در مسيرش جمع ميکند
که شامل تخته سنگ ها و نخاله ها نيز ميشود
تخته سنگ ها شبيه تيغه ي
يک بولدوزر غول اسا عمل ميکنند
همه جارا زير پا ميگذارد
و بيشتر و بيشتر خاک را ميکند
اما وقتي که درجه حرارت بالا ميرود
يخچال طبيعي ذوب ميشود
و از سمت بالاي درّه دور ميشود
و تخته سنگ ها و نخاله هارا
در پشت اين توده ي بزرگ باقي ميگذارد
اين چگونگي پشته ي خاگه ها است که
در امريکاي جنوبي شکل گرفته بودند
و به وسيله ي يک
يخچال طبيعي قدرتمند محوطه سازي شده بودند
يک يخچال طبيعي که همچنين
ممکن است درياچه هاي مهم را
شکل داده باشد
.مدارک در حال امدن بايکديگر اند
ابشار هاي نياگارا تنها 12 هزار سال کهنه شده اند
اين نشان ميدهد که درياچه ها . بسيار جوان اند
حضور هزاران خاگه به يخي اشاره ميکنند که
درياچه هاي مهم را ميسازد
اين وضعيت قانع کننده اي است
اما مشکلي وجود دارد
درياچه هاي مهم يک ناحيه
پنج زماني به اندازه ي
سوييس را ميپوشانند
هيچ يخچال طبيعي تاکنون
شناخته نشده که به اين مقدار وجود داشته باشد
زمين شناسان به دنبال جستجوي
چيزي حتي قدرتمند تر بودند
که ميتوانست ويراني بزرگي ساخته باشد
يک نوع هيولاي ماقبل تاريخ
که بالاي امريکاي شمالي پرسه ميزند
زمين شناسان در حال گشتن
چشم انداز ها ميباشند
به دنبال جستجوي مدرکي براي يک نيروي حجيم
نيرويي که براي کندن 12 تريليون تن
تخته سنگ جامد, کارامد و همچنين
براي ساخت درياچه هاي مهم
امريکاي شمالي کافي است
ان احتمال دارد بدنه ي يخ بسيار بزرگي باشد
که ميتواند هر رکوردي را بشکند
و با هر منطقي مخالفت کند
زمين شناس جان منزيس
به دنبال جستجوي مدرکي براي
اين اعجوبه ي ما قبل تاريخ
جنوب ابشار هاي نياگارا است
کل اين ناحيه توسط
يخ به همراه يک سيلاب عظيم رسوب
و اب ميان يخ و اين بستر سنگ پوشانده شده بود
همچنان که اين رسوب از وسط جابجا شده بود
و اين شيارهاي درجه 1 , خراش هاي موازي
و علامت ها را ساخته بود
و نشانه ي ديگري وجود دارد
تخته سنگ هاي غول اساي
سنگ سخت بلورين که
گرانيت ناميده ميشوند
اين سنگ هاي سخت و حجيم
در يک چشم انداز ماسه اي قرار ميگيرند
بنابر اين , انها نبايد اينجا باشند
با توجه به اين که اين تخته سنگ اشفته به نظر ميرسد
ولي گرانيت ميباشد
و وزني مابين 80 تا 100 تن دارد
و در حقيقت احتمال دارد يخ زده باشد
و سپس جابجا شده باشد
(و شبيه يک نوع تسمه نقاله(حامل تسمه ميباشد
درطول, روي سطح پايين يخ به طرف
جنوبي Ontarioاين بخش
(هم چنين 400 يا 500 مايل (بين 640 تا 800 کيلومتر
به طرف جنوب از پوشش کانادايي ها
همراه با يخ عقب نشيني ميکنند
و ذوب نهايي يخ انجام ميشود
و اين تخته سنگ به اين حالت قرار ميگيرد
همون طور که ما امروز ميبينيم
تخته سنگ هاي اشفته هزاران مايل
از کاناداي جنوبي جابجا شده اند
خراش هاي روي بستر سنگ
و تپه هاي بيضي شکل
مدارک در حال افزايش يافتن است
زماني اينجا يخ هاي زيادي وجود داشت
نقشه هاي زمين شناسان
اين ترکيبات يخي را کنار هم ميگذارد
و عکسي فوق العاده نشان ميدهد
هيچ کدام يخچال طبيعي نيستند
اما توده ي يخ وسيعي هستند
يک مايل ضخامت و بالاي 2 هزار مايل(3200 کيلومتر) طول دارند
ان همه ي راه را از قطب جنوب
به اندازه ي حنوب شيکاگو و نيويورک خراشيده است
و نشانه اي از نابودي در مسيرش باقي ميگذارد
اينجا نيرويي قدرتمند و کافي
براي ساخت درياچه هاي مهم وجود داشت
اما , حتي اين توده ي وسيع يخ هم نتوانسته که
لگن هايي که بالاي 1300فيت (300 متر) عمق دارند را از بين ببرد
scarborough Bluffsدر
Ontario در 100فيتي(30 متري) از درياچه ي
جان منزيس يک رسوب غيرعادي
در چهره ي صخره کشف کرد
لايه هاي تخته سنگ نوعي از
ماشين زمان زمين شناسي در اختيار او قرار ميدهند
او عميق تر نگاه ميکند
او به گذشته ي دورتري از زمان ميرود
شما ميتونيد اين رو بگيد که
اين سفري است در ميان
تاريخ 60 هزار ساله ي زمين شناسي در اين بخش کانادا
اين ساختار پايين تر
در حدود 40 تا 65 هزار سال قبل است
لايه ي بعدي بين 10 تا 25 هزار سال قبل است
توجه منزيس روي لايه هاي تيره اي است
که بين لايه هاي روشن قرار گرفته اند
ان چه که ما اينجا داريم نتيجه ي
رسوب هايي است که
جابجايي هاي يخ به سمت جلو
و درطول اين بخش کانادا را نشان ميدهند
اين لايه هاي تيره پايان دقيق
سن هريک از يخ هارا
که در ماده آلي شکل گرفته اند نشان ميدهد
هنگامي که گياهان دوباره
در درجه حرارت هاي گرمتر رشد کردند
اينجا , جان منزيس ثابت کرد که
دوره هاي يخ دوبار ,
به اين محل در چرخه ي
نابوديشان بازگشته است
در واقع , درميان منطقه ي درياچه هاي مهم
زمين شناسان مدرکي پيدا کرده اند
که به تعداد 10
پهنه ي يخي بزرگ را نشان ميدهد
بطوريکه هر پهنه ي يخ جديد که پيشروي کرده
ابگير هاي درياچه ها را
عميقتر و عريض تر کرده است
و در پايان بزرگترين مجموعه درياچه در جهان را شکل ميدهند
اما يخ مناطق وسيع را سالم باقي گذاشته
ان اشاره اي دارد به اين که
نيروي ديگري در چرخه بوده است
چيزي در گذشته ي درياچه هاي باستاني
که انها را به طور جداگانه اطراف چشم انداز ها قرار ميدهد
و انهارا در برابر فشار توده هاي يخ اسيب پذير ميکند
منزيس تصميم گرفت عميقتر کاوش کند
به طرف منظره اي که قبل از دوره ي يخ ها وجود داشت
به 2.5 ميليون سال قبل برميگرديم
او مدرکي پيدا کرد که نشانگر اين بود که
سلسله رودخانه هاي باستاني اي
درميان مناطق کنوني درياچه هاي مهم جريان داشتند
منزيس:قبل از مکان شناسي يخي درياچه هاي مهم
ابگير ها وجود مجموعه ي درياچه ها را
بازتاب ميکنند , همون طور که ما امروز ميبينيم
ساختار رودخانه هاي باستاني و جريان انها
دقيقاً شکل و موقعيت درياچه هاي امروز را معلوم کرد
اين تصادفي نيست
اين رودخانه ها درّه هايي را شکل داده اند
که راه توده هاي يخ جابجا شده را تحت تأثير قرار داده اند
همان طور که توده هاي يخ به سمت جنوب
پيشروي کرده اند , انها همين طور
تمايل دارد قبل از رودخانه هاي يخي جريان داشته باشد
بنابر اين شما اين جابجايي هاي واقعاً سريع
مناطق يخي را که مقدار فوق العاده اي از
خوردگي و فرسايش در اين
مناطق داراي فشار پايين هوا ميسازند , ميبينيد
رودخانه هاي باستاني موجود در گودال ها
صفحات يخ را به
جريان هاي سريع و بزرگ آب ميريختند.
منزيس معتقد است که رسوبات درشتي
که رودخانه ها بر جاي مي گذارند
در واقع نشان دهنده افزايش سرعت
ذوب شدن صفحات يخي
و پيوستن آن ها به جريان هاي آب است.
اين رسوبات به عنوان نوعي
ساينده عمل مي کنند که شبيه به
بلبرينگ هايي هستند که زير يخ ها
قرار گرفته اند. اين عامل واقعا به اين فرايند
به طور قابل ملاحظه اي
سرعت مي بخشند.
جاري شدن سريع توده هاي بزگ يخ
براي مناظر اطراف درياچه
مخرب تر هستند.
عوامل مختلف در حال به هم پيوستن هستند.
تپه هاي بيضي شکل به صورت گروه گروه در حال آمدن به سمت
مناظري هستند که به نيروي
عظيم و بي رحم صفحات يخ گواهي مي دهند.
لايه هاي سياه سنگ ها, فاش مي کنند که
يخ ها پيوسته در حال يورش بوده اند
زماني که شبکه اي از رودخانه هاي باستاني
فضاهايي آسيب پذير تر را براي تاثير يخ ها
ايجاد مي کرده اند.
حرکتي آرام درون يخ هاي بزرگ
حرکتي سريع در ميان يخ هاي بزرگ
اين فرايند سنگ هاي کنده شده
و رسوبات را بر روي لايه اي از dolostoneجنس سنگ
در ته سخت درياچه ته نشين خواهد کرد
نتيجه بستر هايي براي درياچه هاي بزرگ است
اين فرضيه در مورد 3 درياچه
صادق است.
اما وضع در دو درياچه ديگر
متفاوت است.
درياچه هاي آنتاريو و سوپرير.
فرضيه جوابگوي وضعيت فعلي نيست.
در يک کلام اين درياچه ها بسيار عميق اند
در يک سفر جسورانه به زير آب
تلاشي براي فهم واقعيت صورت مي گيرد،
تحقيقي در مورد درياچه سوپرير
وسيعترين عميق ترين و بزرگترين
درياچه از اين مجموعه درياچه ها
جست و جويي براي فهميدن آن که
چه چيزي بزرگترين درياچه آمريکاي شمالي را
شکل داده است. زمين شناسان
سندي را پيدا کردند.
در رسوبات مياني درياچه
در سنگ هاي خطي بزرگي که حالت مردابي دارند
رسوباتي ته نشين شده اند که
به وسيله صفحات غول پيکر يخ
شکل يافته اند.
ولي هنگامي که به سمت درياچه سوپرير امده اند.
اينجاست که فرضيه جوابگو نمي باشد.
بزرگترين درياچه
با 396 متر عمق که
که تقريبا مي تواند
ساختمان امپراطوري ايالتي را در آب فرو برد
و خارج از رسوبات سنگي قرار دارد
درياچه ساپرير فقط از ديگر درياچه ها
عميق تر نيست، بلکه
کف اين درياچه پايين ترين نقطه در
قاره امريکاي شمالي است
بيش از نيمي از اين درياچه بزرگ
در پايين تر از سطح دريا قرار گرفته است.
سوال اين است. چرا؟
هنري هالز ، زمين شناس کانادايي
اکنون متقاعد شده است که پاسخ سوال
ممکن است در بسياري از نواحي موجود
در کف اين درياچه نهفته باشد.
مجال و فرصتي براي
بررسي يک قسمت عميق از
درياچه به دست آمده است. اين مورد تقريبا در
مرکز زمين سناسي اتفاق افتاده است و در نقطه اي که
سوپرير کم عمق ناميده مي شود.
و افراد نمي دانند که چه نوع
سنگ هايي در آنجا وجود دارد وآنها
نمي دانند چرا اين سنگ ها آنجا وجود دارند!
در تابستان سال 1987
هالز خواستار انجام يک سفر
به اعماق تاريک و جست و جو نشده درياچه شد.
هالز: ما به سمت پايين رفتيم
و در حدود پانزده دقيقه ادامه داديم
و همه چيز به طور کامل تاريک بود
به جز نوري که از
نورافکن هاي ضد آب
منشا مي گرفت و ما
وقتي که به ته درياچه رسيديم
ملوان زير دريايي گفت
اين خيلي عجيبه. اون گفت من
در حال دريافت پزواک امواج زير دريايي هستم
اون مي گفت کم و بيش از همه طرف
اين پزواک ادامه داره
اينجا يه دالان عمودي
به نظر مي رسه
آره همينطوره
يچيزي بيشتر از يک دالان عمودي هست
در حقيقت اينجا
يک تنگه عمودي هست
در عمق مرکزي اين درياچه
در مرز بين
امريکا و کانادا، هالز
در ميان مجموعه اي از
سنگ هاي عجيب بود.
هالز: ملوان گفت
به نظر مي رسه ما در يک نوع
دالان و يا
چيزي شبيه به اين هستيم. او گفت
من مطمئن نيستم که اين چي هست
هالز و کساني که با او در آب بودند
در يک تنگه عميق در 365 متري
زير سطح زمين بودند.
به طور فريب دهنده اي او
به ديواره هاي تنگه نزديک تر از
آنچه به نظر مي رسيد بود.
و هنگامي که ما بالا مي آمديم من
خط هايي را در سنگ ها شبيه به اين ديدم
آن ها واقعا اثرات يخبندان در
در دو طرف آن چه که احتمالا
يک تنگه بود، بود.
ما در حال
بالا آمدن در اين دالان عمودي هستيم.
هالز يک تنگه بزرگ
داراي خطوطي و يا خراش هايي
حک شده بر اثر توده هاي يخ
کشف کرده بود.
ولي اين سنگ ها از نوعي بودند که
دليل و راهنمايي براي
عمق استثنايي درياچه سوپرير محسوب مي شدند
او از دست مکانيکي فرعي زير دريايي
براي تهيه نمونه هاي سنگي از
ديواره هاي تنگه استفاده کرد. سنگ هاي تنگه از
سنگ هاي بازالت تيره بوجود آمده بودند.
اکتشاف اين سنگ
تحقيقات را در يک مسير
غير منتظره قرار داد
سنگ بازالت تنها مي تواند بوسيله
فعاليت هاي شديد
آتشفشاني شکل بگيرد
سنگ بازالت هنگامي تشکيل مي شود که
ماگماي موجود در ميان عمق زمين
از طريق چشمه هايي به سطح بيايد.
يک ميليارد سال پيش
نيروهاي بزگي که صفحات زمين جداي زمين را
در اين جا مي کشيدند، شکافي را در
اينجا بوجود آوردند. ماگماي مذاب از
ميان شکستگي هاي باريک ميان شکاف ها تراوش کرد
وقتي که سرد شد خطوطي رااز بازالت سخت در ديواره
شيار بوجود آورد
سپس پس از گذشت ميليون ها سال
شکاف از سنگ هاي نرم
و رسوبي
پر شد.
اينجا يک جزيره ي بزرگ
و وسيع در درياچه وجود دارد
که بر روي اين سنگ هاي آتشفشاني
واقع شده است.
تمام اين جزيره نسبتا از مواد نرم
ساخته شده است.
بسياري از زمين شناسان عقيده دارند که
دقيقا يک فعاليت آتش فشاني سبب ايجاد
و شکل گرفتن پنجمين و آخرين
درياچه شده است.
درياچه آنتاريو
دومين درياچه عميق است.
که در يک شيار جداگانه به وجود
آمده است در اينجا مدت زيادي پس از
آن که زير درياچه سوپرير ايجاد شده است
يک جريان جداگانه آتش فشاني در
چشم انداز به بزرگي اقيانوس کشيده
شده است. که عامل ايجاد آنتاريو و
جريان دريايي لورنس مي باشد
ميليون ها سال بعد
صفحه يخي بزرگي به ارتفاع بيش از 1.6 کيلومتر
در ساختار شيار نرم موجود در
زير درياچه سوپرير و آنتاريو
نقش هايي را حک
نموده اند
داستان فوق العاده نحوه تشکيل
درياچه هاي بزرگ تقريبا کامل
شده است. صفحات يخي
به طور مکرر سنگ هاي نرم را تراشيده اند
تا جايي که به رسوبات سخت
مرکزي کف درياچه رسيده اند و
در شمال يخ به
شيار هاي چند ميليون ساله براي ساختن بزرگترين
درياچه يعني سوپرير يورش برده است.
فعاليت هاي مشابهي نيز در حال تکرار شدن
در درياچه آنتاريو بوده است.
هنگامي که يخ ها براي آخرين بار آب شدند
در 14 هزار سال قبل،
درياچه ها با آب شيرين
پر شده اند. اين نظريه به نظر واضح مي آيد
اما در اينجا يک مشکل وجود دارد،
در گذشته يخ بسياري وجود داشته است.
اين درياچه هاي بزرگ بايد
بسيار بزرگتر از آنچه امروزه هستند
بوده باشند. هنگامي که زمين شناسان
انديشيدند به اين نتيجه رسيدند که
راز چگونگي شکل گيري درياچه ها چيست.
!پازل جديدي پديدار شد
اين همه آب کجا رفته است؟
زمين شناس جان منزيس در حال تحقيق
در اين باره است که دقيقا چه اتفاقي
در پايان آخرين عصر يخبندان افتاده است.
هنگامي که يک صفحه يخي بسيار بزرگ
به ضخامت بيش از 1.6 کيلومتر
در قطب شمال شروع به آب شدن
کرده است.
او عقيده دارد اين صفحات بسيار بزرگ بوده اند
صفحه هايي که بايد دريچه هايي به مراتب بزرگتر از
آنچه که امروزه ما مي بينيم
بوجود آورده باشند.
او در حال کاوش براي
مدرکي از يکي از اين درياچه هاي
ماقبل تاريخي است. هنگامي که اين
صفحه يخي آب شده است. درياچه آب شيرين
بسيار بزرگي پديدار گشته است
که زمين شناسان آن را ايروکيز مي خوانند
سپس بعد ها هنگامي که ايروکيز
خشک شده است، ساحل سمت چپي آن
که هنوز هم مي توان آن را ديد بوجود آمده است
منزيس عقيده دارد که اين سواحل کهن
در چشم انداز ها
با شيب ملايم در محيط
درياچه آنتاريو قرار دارند.
هنگامي که منزيس در سربالايي مي راند
به دور از وضع حال حاضر درياچه
او در حال سفر کردن در زمان در طول
سواحل تاريخي درياچه
ايروکيز بود.
ما در حال پيمودن يک خط ساحلي
پس از خط ديگر هستيم
به همين دليل ما مي دانيم آن ها
خطوط ساحلي هستند.
شامل مناطق وسيع شني
سواحل شني و نوار ساحلي
قديمي ترين آن ها در حدود 12 هزار
سال قدمت دارد. خط ساحلي پاييني نيز
در حدود 6 هزار سال پيش شکل
گرفته است.
به بالاي تپه مي رويم
تپه اي 122 متر بالاتر از مکان
فعلي درياچه آنتاريو
منزيس بر روي ساحل باستاني
درياچه ي اصلي ايستاده
است.
شکل امروزي درياچه
آنتاريو در اينجا و در ميان مه است و
ما در حدود 122 متر بالاتر از
اين ساحل که شايد در حدود 10 هزار يا 11 هزار
سال پيش شکل گرفته است ايستاده ايم
و آخرين ساحل باستاني درياچه در
حدود 12 هزار سال پيش شکل
گرفته است
در حال حاضر سواحل باستاني
در زير نواحي مجاور مدفون شده اند
چشم انداز ها گواهي بر منابع
عظيم آب شيرين درياچه اند.
ما در حال نگاه کردن به يک ميزان بسيار زياد از
از آب هستيم و هنگامي که شما به اين آب
فکر مي کنيد، آبي که تاآنسوي درياچه امروزي
راهي به ايالت نيويورک که تا
راک استار امتداد پيدا مي کند.
بنابر اين اين درياچه يک درياي عظيم و پهناور
درون مرزي است.
با وجود اين وسعت امروزي درياچه ها
بزرگترين درياچه هاي امروزي فقط
بخش کوچکي از درياچه هاي بزرگ
ماقبل تاريخي عستند. به نوعي مي توان گفت
آب بسياري ناپديد شده است.
زمين شناسان مي خواهند بدانند آب درياچه ها
چگونه تخليه شده است؟
80کيلومتر به سمت شرق از تورنتو،
در رودخانه هندي کانيِن، منزيس
به اثري از جريان شديد آب از دست
رفته دست پيدا مي کند.
خب، چيزي که ما اينجا داريم،
يک چاله بزرگ تحت تاثير يخبندان است.
که به وسيله آب شدن پايين يخ ها
آب از اين طريق از صفحات يخ خارج
مي شده است. به طور عمومي اين چاله ها
با يک جريان استوانه اي گرد که
به صورت مدور در چاله مي چرخد
که حالت گردابي دارد بوجود مي آيند
يخ آب شده مملو از رسوبات و تکه ستگ
هاي کوچک است و به طور مشخص
در اين نمونه. اين سنگ ها
تخته سنگ را سوراخ کرده و يک
راه کامل را در آن بوجود آورده اند
اين گودال مدرکي براي يک
سيل بسيار بزرگ و جابجايي مقادير
هنگفتي از آب با سرعت بسيار بالاست.
اين سيل هم چنين مسيري براي خروج از محيط
نيز نياز دارد و منزيس عقيده دارد
که او اين مکان را پيدا
کرده است.
اين سيل بايد بسيار بزرگ بوده باشد
در واقع حداقل سه چهار کيلومتر
و شامل دو سه جريان با
حدود 122 متر عمق بوده است که با
سرعت بسيار زيادي جابجا
مي شده است.
در همين نزديکي يک دره با شيب تند
هنوز دليل ديگري براي
قدرت وحشتناک سيلاب است
جرياني که امروزه از اين سيل
باقي ماده نمي تواند تعدا زيادي
سنگ بزرگ را جابجا کند.
- چيزي که ما پشت سر گذاشتيم رو ما
اصطلاحا جريان نا هماهنگ با
محيط مي ناميم که تقريبا يک
رودخانه کوچک است و اگر شما
دوست داريد مي توانيد آن را يک سيل
عظيم و ويرانگر بناميد
زمين شناسان معتقد اند هنگامي که
صفحات يخي عقب نشيني کردند،
اين رودخانه کوچک به عنوان مجراي خروج
آب بوجود آمدند وبه مقادير زياد آب حاصل از
آب شدن يخ ها , اجازه ويران کردن همه چيز
در مسير موجود تا دريا را دادند.
سر انجام 12 هزار سال پيش
يخ ها آب شدند و مسير آبي لاورنس را
شکل دادند و به درياچه ها اجازه دادند
که در مکان فعليشان مستقر
شوند.
داستان درياچه هاي بزرگ درحال
به هم پيوستن است.
صفحات يخ مکرراً حوزه هاي عميق
درياچه ها را به وجود آوردند و قشر نرم
و تاريخي زمين را حفر کردند
سواحل باستاني نشان مي دهند که هنگامي
که آخرين صفحه يخ آب شد،
آب در حوزه هاي آبي طغيان
کرد براي
ساختن ابر درياچه هايي نظير ايروکيز
و سر انجام هنگامي که يخ
در 12 هزار سال پيش عقب نشيني کرد
آب هاي اضافه خارج شده و به سمت
درياچه هاي عظيمي که امروزه مي شناسيم
جاري شدند.
ولي با اين حال هم اکنون، با اين که
ما مي دانيم درياچه ها چگونه شکل گرفتند،
آن ها هنوز در حال تغيير هستند.
و دانشمندان پيشگويي کردند که روزي
ممکن است دريچه ها ناپديد شوند
!براي هميشه
اين درياچه هاي بزرگ نزديک به
يک مليارد سال است که رشد مي کنند.
امروزه ارتباط نزديکي ميان
مرزبندي هاي درياچه ها و شهر ها
و درياهاست. آن ها آب بيش از
40ميليون نفر را تماماً براي نوشيدن و
کشاورزي در ميانه هاي
مايل به غرب آمريکا تامين مي کنند
ولي در چند سال گذشته
درباره آينده درياچه ها
هراسي بوجود آمده است.
سطح آب در حال پايين آمدن است و
افرادي که براي چند سال بر روي درياچه ها
کار کرده اند عقيده دارند که
مي توانند پيشاپيش يک تغيير را ببينند.
ما متوجه يک افت شديد سطح
آب دقيقا پس از تعطيلات آخر هفته در ماه
سپتامبر شده ايم.
سطح آب در حدود 30 سانتي متر
افت کرده و اين
باقيمانده اين افت سطح آب است.
و کلا در حدود 60 سانتي متر
افت سطح آب داشتيم.
و شما با استفاده از انگشتان خود و
و يا رنگ هاي متفاوت
سنگ هايي که در آب رها شده اند
مي توانيد اين تفاوت را
احساس کنيد.
و چيزي که ما مشاهده
مي کنيم يک
مثال واضح است از اين که چگونه آب افت محسوسي
پيدا کرده است.
بسياري از افراد پديده اثر
گلخانه اي ( گرم شدن جهاني ) را عامل افت
سطح آب درياچه ها مي دانند ولي
زمين شناسان اعتقاد دارند عامل ديگري باعث
اين اتفاق است.
صفحات يخي اي که درياچه ها را شکل داده اند
بسيار سنگين بوده اند و فشار زيادي
را بر پوسته زمين وارد مي ساخته اند
امروزه صفحات يخ از بين رفته اند
و به طور غير قابل باوري پوسته زمين در حال
برگشت به بالا هستند. 9 هزار سال پس از
پايان آخرين عصر يخبندان،
زمين همچنان در حال مرتفع شدن در
شمال ميباشد. جايي که صفحات يخي انبوهي
وجود داشتند. زمين در حدود
550متر از زمان يخ شدن آب ها
ارتفاع گرفته است
برج معروف سي ان شهر تورنتو
به نظر مي رسد در حال بلند تر شدن است!
هنگامي که پوسته زمين درحال ارتفاع گرفتن است،
سرزمين هاي اطراف درياچه آنتاريو
نزديک به 2.5 سانتي متر هرساله
بلند تر مي شوند.
برج سي ان قسمتي از منطقه وسيعي از اينجاست
در حقيقت زمين در اين حوالي
در حال ارتفاع گرفتن است
در حقيقت تمام سطح زمين در حال
ارتفاع گرفتن به کندي است.
درياچه نيپيسينگ امروزه بخش
آب منطقه هيورون را در شمال
شامل مي شود
12هزار سال پيش هنگامي که يخ
شروع به آب شدن کرد و درياچه نيپيسينگ
در ابتدا شکل گرفت، سطح آن با سطح
دريا يکي بود.
درياچه نيپيسينگ، يک درياچه
بزرگ ديگر در اينجاست.
درياچه سر انجام خالي خواهد شد
و سرزمين اطراف آن به آهستگي در حال
بالا آمدن است. بنابر اين
اين سرزمين در حدود 122 الي 137 متر بالاي
سطح دريا قرار دارد.
زمين شناسان اين پديده را بازگشت ارتجاعي
پوسته زمين مي خوانند و اين
پديده بر روي توازن ظريف بين
شبکه اي متشکل از رودهاي کوچک
که آب درياچه ها را تامين مي کنند، تاثير خواهد گذاشت
اين مثال جالبي است. که اگر ما
تلاش کنيم اين پديده ارتجاعي
را توضيح دهيم
و ما به اين رود در هنگامي در حال
جاري شدن به سوي درياچه است
نگاه مي کنيم
اگر ما پديده بازگشت ارتجاعي را داشته باشيم،
و سرزمين ها به سوي بالا برگردند،
در حقيقت اين رودخانه از ريختن به
اين درياچه دست خواهد کشيد.
اين پديده بازگشت ارتجاعي
تا حدي عهده دار افت سطح
آب درياچه هاست.
و هنگامي که درياچه ها خالي شوند،
وزن آن ها کاهش خواهد يافت و
در آن صورت به پوسته زمين اجازه خواهد داد که
سريعتر ارتفاع بگيرد.
سطح آب درياچه ها کاهش خواهد يافت،
بنابر اين به زودي مقدار قابل توجهي
کاهش آب خواهيم داشت و
و اثر اين پديده افزايش سرعت
پديده ارتجاعي خواهد بود
سرزمين ها سريعترارتفاع خواهند
گرفت تا همانگونه که قبلا انجام مي شد،
در آينده نيز ادامه
پيدا کند.
زماني که پوسته ارتفاع مي يابد
همچنين درياچه ها هم به کندي خالي مي شوند
ولي در چند هزار سال آينده درياچه ها
با تغييري مهيج تر مواجه
خواهند شد.
يکي از فعاليت هاي جالب زمين شناسي
در اين روز ها فقط نگاه کردن
به گذشته نيست بلکه نگاه به آينده است
به عبارت ديگر داشتن توانايي
براي شروع به پيشگويي در مورد آنچه
ممکن است در چند هزار سال آينده
رخ بدهد است.
و آينده اينجا در آبشار نياگاراست!
در قوانين زمين شناسان حداقل
هرساله آبشار حدود 93 سانتي متر
به سمت بالاي رودخانه عقب نشيني مي کند.
اين فاصله فقط 19 کيلومتر است و
21هزار سال نياز است تا آبشار
به درياچه ايِري برسد.
وقتي اين اتفاق بي افتد،
همه چيز به سرعت تغيير خواهد کرد.
اگر آبشار همه چيز را در مسيرش تا درياچه
فرسايش دهد که اين روند چند هزار سال
به طول خواهد انجاميد،
سطح آب تمامي درياچه هاي فوقاني
هيورون، سوپرير و ميشيگان
با سطح آب پايين ترين درياچه
يعني درياچه ايِري در اثر افت سطح آب
برابر خواهد شد.
سرزمين ها بين درياچه و آبشار همانند
يک مانع عمل مي کنند.
اين پرتگاه آبشار نياگاراست که با سنگ
سخت دولو اوج گرفته است.
وقتي که آبشار راهش را در ميان اين سنگ
باز مي کند. سطح آب در تمامي درياچه ها
در غرب در حدود
55متر به طور متناوب افت مي کند
درست به اندازه ارتفاع
آبشار نياگارا
تقريبا تمامي درياچه ايِري خالي
مي شود.
در يک روز ممکن است تمامي درياچه ها
ديگر ديده نشوند.
ولي زمين شناسان پيشبيني کرده اند
که يک عصر يخبندان جديد
به زودي دوباره آغاز خواهد شد.
بنابر اين عصر يخبندان ديگري شروع خواهد شد
و اين عصر يخبندان به گونه اي که
ما انتظار داريم حداقل 30 درصد
از سطح آب ها را خواهد پوشاند
همانگونه که در عصر يخبندان
قبلي اتفاق افتاده بود
و هنگامي که يخ بازگردد،
بستر درياچه ها عميق تر خواهد شد
قبل از آنکه مجدداً با آب
پر شود. بزرگترين سيستم درياچه آب
در جهان يک گذشته بسيار
شگفت انگيز داشته است.
تنگه ي بازالتي کشف شده در
کف درياچه سوپرير
نشان مي دهد که دو شکاف
در زير درياچه هاي سوپرير و
آنتاريو باز شده است.
اسفنج هاي دريايي فسيل شده در درياچه
گواهي بر يک درياچه آب شور هستند که
در محل کنوني درياچه ميشيگان
آرام گرفته بوده است.
در درياچه هاي ايِري و هيورون
هزاران تپه استوانه اي شکل گواه
آن هستند که صفحات بزرگ يخ
مکرراً کف درياچه را صيقل ميداده اند.
درياچه هايي که فقط 12 هزارسال
پيش بوجود آمده اند و درياچه هاي بزرگي که
امروزه ما آن ها را مي شناسيم
آن ها فقط براي
نگاه هاي مختصر زمين شناسانه
وجود دارند.
ولي داستان آن ها هنوز تمام نشده است،
درياچه هاي بزرگ در حا تغيير و
نمو هستند.
يک فرايند پايان ناپذير مانند
آنچه در زمين است،
== ترجمه از: HEKMAT & Hror == == ترجمه از: Abgeeneh@yahoo.com == CN90@YAHOO.COM